Όταν πηγαίνεις στην Εκκλησία να είσαι έτοιμος για όλα.
Εκεί είναι οι Ζωντανοί Άγιοι, εκεί και οι υπόλοιποι κεκοιμημένοι μας.
Εκεί βρίσκεις την πίστη, ότι είσαι έτοιμος να χάσεις τα πάντα, για να δοξασθεί ο Θεός.
Ακόμη και την ζωή της σάρκας σου μην την λυπάσαι.
Εκεί μέσα στην Εκκλησία, υπάρχουν ψυχές, άλλες πέφτουν στην Αγκαλιά της Παναγίας, άλλες στα πόδια του Χριστού, Άγγελοι απορούν και χαίρονται με την πίστη αυτών των ανθρώπων.
Πως γίνεται ενώ να μην βλέπεις τον Θεό, να συμπεριφέρεσαι σαν Άγγελος;
Αυτή είναι η Εκκλησία μας. Μπαίνεις πόρνος, ληστής και βγαίνεις Αναστημένος. Δεν φοβάσαι τίποτε. Μόνος φόβος μην χάσεις από τα μάτια και την καρδιά σου τον Χριστό.
Λες Χριστός Ανέστη και δεν το λέει το στόμα σου, το φωνάζουν τα έργα σου από εδώ και πέρα η καρδιά σου.
Τι ιούς, τι πέτρες και τοίχους βλέπει ο κόσμος στις Εκκλησίες μας;
Η Εκκλησία μας, η Ορθοδοξία μας δεν έχει ανάγκη την προστασία, την επιστήμη και τα κτίσματα του κόσμου, έχει τον Χριστό. Και ο Χριστός από την Θεία Κοινωνία μπαίνει σε ανθρώπινες καρδιές που γίνονται μικροί ναοί Του.
Και εμείς έχουμε ανάγκη τον Χριστό, είναι η Ανάσα της Αιώνιας Ψυχής μας.
Αυτή την Ανάσα Του ας κρατούμε συνεχώς μέσα μας και ας μην μας την στερήσει ποτέ την Παρουσία Του ο Χριστός μας, ούτε στην κόλαση εάν είναι να πάμε!
Χριστός Ανέστη.
άσωτος υιός
0 Σχόλια