Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ( ΙΔΟΥ ΒΑΔΙΖΩ... ) ( ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΡΙΤΗΣ ).

  

Πάσχα θὰ κάμω πάλι σήμερα,
γιατὶ θὰ κοινωνήσω πάλι!
Πάσχα θὰ κάμω πάλι σήμερα,
κι είν᾿ η λαχτάρα μου μεγάλη!

Ο λειτουργός προβαίνει επίσημα
τ᾿ Αγια κρατώντας υψωμένα,
μὰ Εσὺ μάς κράζεις μὲ τὰ χείλη του·
πιστοί μου ελάτε πρὸς εμένα.

Σεμνὰ κι αθόρυβα προσέρχονται·
θερμὸς στὰ μάτια ο πόθος λάμπει·
κι ανοίγουν οι καρδιές εφτάδιπλες,
ο Βασιληάς τών όλων νά'μπεί

Ιδού βαδίζω... . Γήινο τίποτα
δὲν εχει τώρα ο λογισμός μου,
γιατὶ μὲ κάλεσε συντράπεζο
ο Βασιληάς όλου τού κόσμου.


Ιδού Στὸ βήμα τών πατέρων μου
ρυθμίζω τὸ δικό μου βήμα,
κι Εσύ μὲ δέχεσαι ώς τοὺς δέχτηκες,
θύτης Εσὺ μαζί καὶ θύμα!

Στὴν ομορφιά μας τὴν πρωτόπλαστη
μάς ξαναφέρν᾿ η δύναμή σου.
Στὴν ομορφιά μας τὴν πρωτόπλαστη
καὶ στὶς χαρές τού παραδείσου.

Αγγέλων λύρες αρμονίζονται
καὶ χαρουβείμ δοξολογούνε,
κι αρχάγγελοι εσκυψαν, θαυμάζοντας,
τὴ μυστικὴ ενωση νὰ δούνε...

Σ᾿ ευχαριστώ ποὺ καταδέχτηκες
στὴ φάτνη τούτη νὰ ξανάρθεις.
Ω, μείνε χρόνια, χρόνια ατέλειωτα
μέσα μου, αφέντης καὶ μονάρχης.

Γιώργος Βερίτης.