Τόν μεγάλο κατακτητή,τόν θάνατο,τόν είχα συναντήσει στόν δρόμο μου. Εβλεπα τούς ανθρώπους μπροστά του νά τρέμουν καί νά γίνονται μικροί,αλλά μέ τό παράδειγμα εκείνης τής συζύγου τού συναδέλφου πού υπέφερε από καρκίνο πού ήταν καταδικασμένη σέ θάνατο,έζησα τό γεγονός, ότι ο άνθρωπος φέρνει μέσα του δυνάμεις πού είναι αρκετά δυνατές γιά νά υπερνικήσουν κι αυτό ακόμη τό ισχυρότερο τών ισχυρών. Μιά σχεδόν ατέλειωτη,πορεία μορφών! Ολοι αυτοί είχαν έλθει σ'εμάς στήν κλινική,αποσπασμένοι από τήν σειρά τής ζωής τους από μία- τυχαία- αρρώστια καί όλοι αυτοί ζητούσαν από'μάς, βοήθεια,σωτηρία,θεραπεία. Αλλά τούς-θεραπεύσαμε-? Διαρκώς στέκομαι μέ τήν σκέψη μου σ'εκείνη τήν βαθειά ερμηνεία τής έννοιας -θεραπεία- τήν οποίαν είχε δώσει ο γιατρός Παράκελσος. Εκείνος ζητούσε,η θεραπεία νά είναι μία επανασύνδεσης τού αρρώστου μέ τήν Θεϊκή τάξη τής φύσεως,μία επιστροφή στήν ασφάλεια τών νόμων της. Εκείνος μέ τήν λέξη-Θεραπεία-, πού λέγεται τόσο ξέβαθα, ένοιωθε ακόμη καί τήν λάμψη τής σωτηρίας.Γιά εκείνον θεραπεία σήμαινε τό νά φθάνει ο άρρωστος στό σημείο νά δέχεται πάλι μέ χαρά την ύπαρξή του κι ότι ο γιατρός πού βοήθησε σ'αυτή τήν πορεία,είναι συγχρόνως βοηθός γιά τό σώμα καί γιά τήν ψυχή. Είναι μαζί ιερεύς καί γιατρός.Ο ίδιος υπήρξε ένας από αυτούς,οπως καί οί μεγάλοι ιερείς-γιατροί τού Σαλέρνο καί τής Βολωνίας ύστερα απ αυτόν,πού τά ονόματά τους λάμπουν ανάμεσα στούς αιώνες καί φθάνουν ώς εμάς. Δέν θά πρέπει νά είναι λάθος, τό ότι εμείς είχαμε απομακρυνθεί τόσο πολύ απ'τό ψυχικό πεδίο καί ζητήσαμε τήν έννοια τού επαγγέλματός μας στά τεχνικά μέσα? Δέν ήταν μάλλον αυτό ένα σημάδι καταπτώσεως,παρ'όλες τίς προόδους τής ιατρικης? Τήν ερώτηση ακολουθεί καί η καταφασης. Αλλά μονάχα εμείς οί γιατροί είμαστε υπεύθυνοι γι αυτή τήν εξέληξη? Μήπως πολλοί ασθενείς,μάλλον οί περισσότεροι,δέν έρχονται σ'εμάς μονάχα γιά νά -επισκευασθούν- καί η λαχτάρα γιά θεραπεία..-μ'εκείνη τήν έννοια πού τήν είχε ο Παράκελσος εννοήσει-γιά τόν άρρωστο τόν ίδιο,δέν βρίσκεται στό υποσυνείδητο καί σιγοκαίει μονάχα μέσα του, σάν μία σπίθα κάτω από τήν στάχτη? Η ολοκληρωμένη θεραπεία όμως είναι ένα γεγονός πού ο γιατρός δέν μπορεί νά επιτύχει ποτέ μόνος, αλλά σ'αυτό μέ τόν δικό του τρόπο,οφείλει νά συνεργασθεί καί ο ίδιος ο άρρωστος καί τό περιβάλλον του. Ακόμη όμως πρέπει νά παρασταθεί καί Ο Μεγάλος Αόρατος,πού στέκεται πίσω απ τά δικά μας,τά γήϊνα γεγονότα.
Γιατί στήν τελευταία της έννοια,ολόκληρη η ιατρική σοφία βρίσκεται καί παραμένει μέσα στήν πρόταση. - Ο γιατρός νοσηλεύει,Ο Θεός θεραπεύει!!!
.){kind=link}
0 Σχόλια