ΠΡΟΣΕΧΕ ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟ ΡΑΣΟ ΓΙΑΤΙ...ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ...!!! (ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΡΟΛΟΙ)

ΠΡΟΣΕΧΕ ΜΗΝ ΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟ ΡΑΣΟ ΓΙΑΤΙ...ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ...!!! 

Ο μοναχός με το Χρυσό ρολόι. Είναι μια ιστορία που κυκλοφορεί ανάμεσα στους κελιώτες του Αγίου Όρους και δείχνει πώς η ταπεινοφροσύνη μπορεί να κρυφτεί πίσω από κάτι που φαίνεται «κοσμικό». ​Σε μια από τις μεγάλες Σκήτες, ζούσε ένας ηλικιωμένος μοναχός που είχε μια περίεργη συνήθεια για τα δεδομένα του Αγίου Όρους. Φορούσε πάντα στον καρπό του ένα παλιό, αλλά εντυπωσιακό χρυσό ρολόι. Στο Άγιο Όρος, οι μοναχοί αποφεύγουν οτιδήποτε κοσμικό, καθώς θεωρούνται δείγματα ματαιοδοξίας. ​Πολλοί νεότεροι μοναχοί, αλλά και επισκέπτες, τον κοιτούσαν με μισό μάτι. — «Κοίτα τον γέροντα», ψιθύριζαν, «τόσα χρόνια ασκητής και ακόμα είναι δεμένος με τα πλούτη του κόσμου». ​Ο γέροντας άκουγε τα σχόλια, έβλεπε τα βλέμματα, αλλά δεν έλεγε τίποτα. Απλώς κοίταζε το ρολόι του κάθε λίγο και λιγάκι, με μια έκφραση σοβαρότητας, και μετά συνέχιζε την προσευχή του. ​ ​Όταν ο γέροντας αρρώστησε βαριά και κατάλαβε πως το τέλος του πλησιάζει, κάλεσε τον υποτακτικό του. Του παρέδωσε το ρολόι και του είπε: — «Πάρ' το, παιδί μου. Τώρα που φεύγω, δεν το χρειάζομαι πια. Αλλά θέλω να ξέρεις την αλήθεια για να μην κρίνεις τους ανθρώπους από την επιφάνεια». ​Ο υποτακτικός άνοιξε το καπάκι του ρολογιού. Μέσα δεν υπήρχε μηχανισμός. Οι δείκτες ήταν κολλημένοι και δεν γύριζαν ποτέ. Στη θέση του μηχανισμού, ο γέροντας είχε κολλήσει μια μικρή φωτογραφία από ένα τρομερό ατύχημα που είχε συμβεί πριν γίνει μοναχός, όπου είχε χάσει όλη του την οικογένεια. Πίσω από τη φωτογραφία, είχε γράψει με ψιλά γράμματα: «Μελέτη Θανάτου». ​— «Κάθε φορά που οι άλλοι νόμιζαν ότι κοιτάζω την ώρα ή το χρυσάφι», είπε ο γέροντας με τρεμάμενη φωνή, «εγώ θυμόμουν πόσο εφήμερη είναι η ζωή. Το ρολόι αυτό ήταν η μετάνοιά μου, όχι το καμάρι μου. Το φορούσα για να με περιφρονούν, ώστε να μην πέσω στην υπερηφάνεια». ​Στο Άγιο Όρος υπάρχει η έννοια της «κρυπτής αρετής». Πολλοί μοναχοί επιλέγουν επίτηδες να φαίνονται «αμαρτωλοί» ή «παράξενοι» στα μάτια των άλλων, για να αποφύγουν τον έπαινο των ανθρώπων. ​Όπως λένε οι γέροντες: «Πρόσεχε μην κρίνεις το ράσο, γιατί δεν ξέρεις τι πληγή σκεπάζει από κάτω».

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια