ΤΟ ΨΩΜΙ ΟΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΩΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ...!!!

 ΤΟ ΨΩΜΙ ΟΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΩΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ...!!!

Τι συμβαίνει όταν γράφεις ένα όνομα σε ένα χαρτί για την Εκκλησία; Όταν γράφεις ένα όνομα σε ένα σημείωμα για την Προσκομιδή, φαίνεται πως δεν κάνεις τίποτα σπουδαίο. Ένα κομμάτι χαρτί, ένα στυλό, μερικά ονόματα γραμμένα βιαστικά πριν ξεκινήσει η Θεία Λειτουργία. Αλλά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, παίρνεις κάποιον από τη δική σου φροντίδα και, χωρίς να το καταλάβεις, τον παραδίδεις στην άμεση φροντίδα του Χριστού. Ο "Μυστικός" Κόσμος πάνω στο Δισκάριο Στην Προσκομιδή, ο ιερέας δεν βλέπει απλώς γράμματα· βλέπει ανθρώπους. Για κάθε όνομα —Μαρία, Γιάννης, Ανδρέας, «σύζυγος», «παιδιά», «εχθροί και φίλοι»— παίρνει με τη λόγχη μια μικρή μερίδα (ένα ψίχουλο) από το προσφορο και την τοποθετεί πάνω στο δίσκο, δίπλα στον Αμνό, το ψωμί που θα γίνει Σώμα Χριστού. Εκεί, σε αυτόν τον μικρό δίσκο, μαζεύεται σιγά-σιγά ένας ολόκληρος κόσμος: • Ζωντανοί και κεκοιμημένοι. • Υγιείς και άρρωστοι. • Άνθρωποι δικοί μας, αλλά και εκείνοι με τους οποίους ίσως δεν μιλάμε πια. Είναι μια εικόνα που θα ράγιζε τις καρδιές μας αν μπορούσαμε να τη δούμε: όλη η οικογένειά σου και όλοι όσοι κλαις τη νύχτα, «αγκαλιάζουν» τον Χριστό με τη μορφή αυτών των μικρών σωματιδίων. Τα ονόματά τους δεν χάνονται στον αέρα· τοποθετούνται μυστηριωδώς δίπλα στο Σώμα του Κυρίου. Ο Πνευματικός "Σεισμός" Ο πραγματικός συγκλονισμός έρχεται στο τέλος. Μετά , ο ιερέας παίρνει όλες αυτές τις μερίδες και τις βυθίζει μέσα στο Άγιο Ποτήριο, στο Αίμα του Χριστού, λέγοντας: «Απόπλυνον, Κύριε, τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων Σου τω Αίματί Σου τω Αγίω». Σκέψου το: τα ονόματα που έγραψες σε λίγα δευτερόλεπτα, βυθίζονται τώρα στο λουτρό του Αίματος του Χριστού για τη συγχώρεση των αμαρτιών τους. Ίσως κάποιοι από αυτούς να έχουν ξεχάσει τον Θεό. Ο Θεός όμως δεν τους ξεχνά, αρκεί κάποιος να τους φέρει μέχρι το Θυσιαστήριο. Μια Προσευχή χωρίς Λόγια Μπορεί μερικές φορές να νιώθεις ότι δεν ξέρεις να προσεύχεσαι όμορφα. Όταν όμως το χέρι σου γράφει σε μια γωνιά ενός χαρτιού "για τη μάνα μου", "για το παιδί μου", "για όσους με πλήγωσαν", εκείνη τη στιγμή έχεις πει μια προσευχή βαθύτερη από κάθε θεολογία. Είπες απλά: «Θεέ μου, φρόντισέ τους». Το χαρτί της Προσκομιδής μας διδάσκει να αγαπάμε με την καρδιά του Θεού. Δεν σταματά στο «εγώ», αλλά μας ωθεί να αγκαλιάσουμε τους πάντες. Την επόμενη φορά που θα κρατήσετε ένα τέτοιο χαρτάκι, θυμηθείτε τη διαδρομή του: από την παλάμη σας, στο δίσκο της Προσκομιδής, και τελικά μέσα στο Άγιο Ποτήριο. Τα ονόματα που γράφετε φτάνουν πιο κοντά στον Θεό από όσο θα μπορούσατε ποτέ να τα πάτε με τη δική σας δύναμη. Χριστός Ανέστη. Αληθώς Ανέστη ο Κύριός μας!