ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΣΕΡΓΙΟ.( Η ΘΗΒΑΪΔΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ ).

Μία μέρα ο όσιος Σέργιος,προσευχόταν κατα τήν συνήθειά του μπροστά στήν εικόνα τής Υπεραγίας Θεοτόκου.Αφού προσευχήθηκε θερμά καί έψαλλε τόν Ακάθιστο Υμνο,κάθησε γιά λίγο νά αναπαυθεί. Ξαφνικά είπε στόν μαθητή του Μιχαία:- Παιδί μου μείνε άγρυπνος καί νηφάλιος,γιατί πρόκειται νά δεχθούμε μία θαυμάσια καί φοβερή επίσκεψη. Κι ενώ ακόμα μιλούσε,ακούστηκε μία φωνή:-Η Υπεραγία Θεοτόκος έρχεται!. Μόλις τό άκουσε αυτό ο Οσιος,έσπευσε πρός τήν είσοδο τού κελλιού του καί ξαφνικά τόν κάλυψε μία εκτυφλωτική ακτινοβολία,λαμπρότερη κι απ'τόν ήλιο καί είδε τήν Υπεραγία Θεοτόκο,μαζί μέ δύο αποστόλους, τόν Πέτρο καί τόν Ιωάννη,νά ακτινοβολούν μ'ένα ανέκφραστο φώς. Μή μπορώντας νά αντέξει σ'ένα τόσο καταπληκτικό όραμα,ο Οσιος έπεσε στό έδαφος.Η Υπεραγία Θεοτόκος τότε τόν έπιασε απ'τό χέρι καί τού είπε:-Μήν φοβάσαι εκλεκτέ μου! Ηρθα νά σέ επισκεφθώ.Οι προσευχές σου γιά τούς μαθητές καί τό μοναστήρι σου εισακούστηκαν. Μήν στενοχωρείσαι,από τώρα καί εμπρός θά ανθίσει! Καί όχι μόνον όσο καιρό ζείς εσύ, αλλά καί μετά τήν εκδημία σου στόν Κύριο, εγώ θά είμαι κοντά στό μοναστήρι σου,θά καλύπτω πλούσια τίς ανάγκες του,θά παρέχω τά απαραίτητα καί θά τό προστατεύω. Καί λέγοντας αυτά, έγινε άφαντη. Εκστατικός ο Οσιος απ'τό φοβερό όραμα,παράμεινε γιά λίγο έμφοβος καί έτρεμε. Αφού συνήλθε, σήκωσε τόν τρομοκρατημένο μαθητή του,αυτός όμως, έπεσε συγκλονισμένος στά πόδια τού Οσίου λέγοντας:-Γιά χάρη Τού Θεού πατέρα μου,πές μου τί θαυμάσιο όραμα ήταν αυτό? Ο Οσιος πού ήταν τόσο πλημμυρισμένος από χαρά, ώστε τό πρόσωπό του έλαμπε ολόκληρο, δέν μπορούσε νά πεί περισσότερα από αυτά τά λόγια:-Περίμενε λίγο παιδί μου καί η δική μου ψυχή δονείται απ τό θαυμάσιο αυτό όραμα. Στάθηκε γιά λίγο συνεπαρμένος ακόμη από τό όραμα καί τελικά είπε:-Παιδί μου, φώναξέ μου τόν Ισαάκ καί τόν Σίμωνα. Κι όταν ο Ισαάκ καί ο Σίμων ήλθαν, τούς διηγήθηκε καταλεπτώς, όλα όσα συνέβησαν,πώς είδε τήν Υπεραγία Θεοτόκο μαζί μέ τούς αποστόλους καί τίς θαυμάσιες υποσχέσεις πού τού έδωσε. Εκείνοι,μόλις άκουσαν όλα αυτά πλημμύρισαν από απερίγραπτη χαρά καί όλοι μαζί έψαλλαν μία παρακληση είς τήν Υπεραγία Θεοτόκο καί δόξασαν Τόν Θεό. Ο Οσιος παράμεινε όλη τήν νύχτα άγρυπνος,αναπολώντας τό εξαίσιο όραμα. ( Τό γεγονός αυτό έλαβε χώρα τό 1388, τέσσερα χρόνια πρίν τήν κοίμηση τού Οσίου ).

Η Θηβαϊδα τού Βορρά.Μετάφραση-επιμέλεια Πέτρου Αθ.Μπότση. 1993.