ΚΙ ΕΣΕΝΑ ΣΑΤΑΝΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΘΑ ΣΕ ΔΕΧΟΤΑΝ ΑΝ ΜΕΤΑΝΟΟΥΣΕΣ. ( ΒΙΟΙ ΑΘΩΝΙΤΩΝ ΤΟΥ ΙΘ' ΑΙΩΝΟΣ ).

 

Κάποτε ο π.Ιλαρίων διηγήθηκε ένα περιστατικό,τό οποίο σίγουρα είχε ζήσει ο ίδιος,αλλά τό παρουσίασε σάν νά επρόκειτο γιά άλλον.- Ενας έγκλειστος μοναχός,βγαίνοντας μία φορά από τό καταφύγιό του,είδε τόν δαίμονα ώς μοναχό,νά κάθεται καί νά θρηνεί πολύ γοερά. Χωρίς νά αντιληφθεί τήν δαιμονική ενέδρα,τού συμπεριφέρθηκε μέ πολλή συμπόνια καί τόν ρώτησε ποιά ήταν η αιτία τού μεγάλου θρήνου. Τό πονηρό πνεύμα απήντησε ότι τριάντα ολόκληρα χρόνια ικέτευε Τόν Κύριο νά τού συγχωρήσει μία αμαρτία,αλλά Ο Κύριος δέν τήν συγχωρούσε.
Συνέχισε λοιπόν νά οδύρεται,ο δέ ασκητής,παρηγόρησε όπως μπορούσε τόν δήθεν μοναχό. Επιστρέφοντας στήν εγκλείστρα του,ο ίδιος δαίμων τού επετέθη,κεντρίζοντας τον μέ τόν λογισμό :-Νά αυτός ο άνθρωπος γιά μία μόνο αμαρτία κλαίει τόσα χρόνια καί δέν μπορεί νά κάμψει Τόν Κύριο γιά νά τόν ευσπλαχνισθεί,ενώ σύ αμάρτησες από τήν νεότητά σου. Τί περιμένεις λοιπόν,αφού παρόργισες τόσο Τόν Θεό καί δέν υπάρχει πλέον συγχώρησις? Τί κάνεις εδώ? Τόν καιρό σου χάνεις.Ο ελεήμων όμως Κύριος,δέν άφησε τόν δούλο Του νά πέσει στά δαιμονικά δίχτυα. Τήν ίδια στιγμή ο έγκλειστος μοναχός, άκουσε φωνή νά τού λέγει:-Μήν πιστεύεις τόν δαίμονα πού σέ πειράζει. Πήγαινε καί πές του ότι...Οχι μόνο τριάντα χρόνια μπορούν νά καθαρίσουν τόν άνθρωπο από τήν αμαρτία,αλλά καί τρείς ώρες μόνο πραγματικής μετανοίας είναι αρκετές,γιά νά τόν απαλλάξουν,από όλες τίς αμαρτίες τού κόσμου.Κι εσένα σατανά,Ο Κύριος θά σέ δεχόταν,άν μετανοούσες.
Βγήκε ο μοναχός,τά είπε στόν δαίμονα,κι εκείνος γελώντας σαρκαστικά....-Αι γέρο,μέ αναγνώρισες! είπε καί ευθύς έγινε άφαντος.

Βίοι Αθωνιτών τού ΙΘ' αιώνος.Ιερομοναχου Αντωνίου.