Δεν υπάρχει ζωή χωρίς προσευχή. Χωρίς προσευχή υπάρχει τρόμος. Η ψυχή της Ορθοδοξίας είναι φτιαγμένη από το δώρο της προσευχής.
Κάποιοι φίλοι με ρώτησαν κάποτε :- Πάτερ, ανάμεσα σ’ όλες τις διάφορες δραστηριότητές μας, ποια είναι η αρετή που απαιτεί την πιο μεγάλη προσπάθεια; Κι απάντησα : -Συχωρέστε με,αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερος μόχθος από το το να προσεύχεσαι στο Θεό. Γιατί κάθε φορά που ένας άνθρωπος θέλει να προσευχηθεί,οι εχθροί του οι δαίμονες προσπαθούν να τον εμποδίσουν,γιατί ξέρουν ότι τίποτε δεν τους είναι μεγαλύτερο εμπόδιο από την προσευχή στο Θεό. Σ’ ο,τιδήποτε άλλο αναλάβει ο άνθρωπος,αν επιμείνει,θα μπορέσει να ξεκουραστεί.Αλλά για να προσευχηθεί κανείς πρέπει να παλεύει ως την τελευταία του αναπνοή.Η προσευχή είναι η δοκιμή για το κάθε τι.
Αν η προσευχή είναι σωστή,το κάθε τι είναι σωστό.
Εγγίσατε τω Θεώ,και εγγιεί υμίν» (Ιακ. 4,8).Εμείς πρέπει ν’ αρχίσουμε.Αν κάνουμε ένα βήμα προς τον Κύριο,κάνει δέκα αυτός προς εμάς-αυτός που είδε τον Άσωτο Υιό ενώ ήταν ακόμη σε απόσταση,και ένιωσε συμπάθεια κι έτρεξε και τον αγκάλιασε.
Όσο πιο πολύ η ψυχή προχωρεί στην προσευχή,τόσο μεγαλύτεροι είναι οι εχθροί που εναντίον τους πρέπει να μάχεται Είσαι ευλογημένος,αν η πάλη γίνεται πιο άγρια εναντίον σου την ώρα της προσευχής.
Μη νομίσεις ότι απόκτησες καμιάν αρετή,πριν χύσεις το αίμα σου στην πάλη σου γι’ αυτήν. Ως το θάνατο σου πρέπει να πολεμάς εναντίον της αμαρτίας, αντιστεκόμενος μ’ όλη σου τη δύναμη.
Μην επιτρέπεις στα μάτια σου να κοιμηθούν ή στα βλέφαρά σου να κλείσουν ως την ώρα του θανάτου σου,αλλά δούλεψε δίχως σταματημό,ώστε ν’ απολαύσεις την αιώνια ζωή που δεν έχει τέλος.
Αν κάποιος δεν δώσει τον εαυτό του ολοκληρωτικά στο Σταυρό του,μ’ ένα πνεύμα ταπείνωσης και αυταπάρνησης αν δεν ρίξει τον εαυτό του κάτω να ποδοπατηθεί απ’ όλους και να περιφρονηθεί, δεχόμενος την αδικία,την καταφρόνια και την κοροϊδία αν δεν υποστεί όλα αυτά τα πράγματα με χαρά για χάρη του Κυρίου, δίχως ν’ απαιτεί κανένα είδος ανθρώπινης ανταμοιβής για ό,τιδήποτε -δόξα ή τιμή ή τις ευχαριστήσεις της τροφής, του ποτού,των ρούχων-δεν μπορεί να γίνει ένας αληθινός Χριστιανός.
Μα Πάτερ μου γίνονται αυτά που λες στις μέρες μας ;
Αν θέλεις να γίνεις νικητής,δοκίμασε τα μαρτύρια του Χριστού στο πρόσωπό σου,ώστε να διαλεχτείς για να γευτείς τη δόξα του. Γιατί,αν υποφέρουμε μαζί του,θα δοξαστούμε και μαζί του.
Ο νους μας δεν μπορεί να δοξαστεί με τον Ιησού,αν το σώμα δεν υποφέρει για τον Ιησού. Ευλογημένος είσαι αν υποφέρεις για χάρη της δικαιοσύνης του Χριστού μας. Ο δρόμος προς το Θεό είναι ένας καθημερινός Σταυρός. Ο Σταυρός Του Χριστού είναι η πύλη των μυστηρίων.Να προσεύχεσαι απλά.
Να επαναλαμβάνεις συνεχώς: -Δεν είμαι άξιος, Κύριε, δεν είμαι άξιος! Αλλά να το λες ήρεμα, δίχως ταραχή. Αυτή η ταπεινή προσευχή θα γίνει δεκτή απ’ το Θεό. Όταν εξασκείσαι στην Προσευχή του Ιησού, να θυμάσαι ότι το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι η ταπείνωση έπειτα η ικανότητα -όχι μόνον η απόφαση- να διατηρείς πάντα ένα οξύ αίσθημα ευθύνης απέναντι στο Θεό, απέναντι στον πνευματικό σου οδηγό,στους ανθρώπους,ακόμη και στα πράγματα.Η χάρη του Θεού έρχεται μόνη της,ξαφνικά, δίχως εμείς να τη δούμε να πλησιάζει. Έρχεται όταν ο τόπος της καρδιάς μας είναι καθαρός.Γι’ αυτό προσεκτικά,μ’επιμέλεια, συνεχώς να καθαρίζεις τον τόπο της καρδιάς σου σάρωσέ τον με την σκούπα της ταπείνωσης.
Και για να γίνω πιο σαφής λέω το εξής.
Όταν έχουμε φράξει όλα τ’ ανοίγματα της ψυχής μας με την ενθύμηση του Θεού,ο νους μας ζητάει απαιτητικά κάποιο έργο που θα ικανοποιήσει την ανάγκη του για δραστηριότητα. Για την τέλεια εκπλήρωση του σκοπού αυτού,δεν θά πρέπει να του δώσουμε τίποτε άλλο παρά την προσευχή -Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με . Άφησε το νου συνέχεια να συγκεντρώνεται σ’ αυτές τις λέξεις μέσα στο εσωτερικό του άδυτο με τέτοια ένταση, ώστε να μη στρέφεται σε άλλες εικόνες. Όπως μια μητέρα διδάσκει στο μικρό της παιδί το όνομα -πατέρας- και βάζει το παιδί να λέει και να επαναλαμβάνει τη λέξη μαζί της πάλι και πάλι, μέχρις ότου το καταφέρει να χρησιμοποιεί αυτό το όνομα περισσότερο από κάθε άλλη παιδική κραυγή, έτσι ώστε ακόμη κι όταν είναι κοιμισμένο να φωνάζει δυνατά τον πατέρα του, έτσι πρέπει η ψυχή να μάθει να επαναλαμβάνει και να κραυγάζει: - Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με !
Η προσευχή λοιπόν είναι η δοκιμή για το κάθε τι στην ζωή σου,
βρές λίγο χρόνο λίγα λεπτά της ημέρας για προσευχή και θα δεις πόσο θα αλλάξει όλο σου το είναι...!
Την καλημέρα μου σε όλους.
Με αγάπη Χριστού πατήρ Νεκτάριος.
.){kind=link}
0 Σχόλια