Το 1941 ο Σταύρος Καλκάνδης, αξιωματικός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στην αυχενική μοίρα. Η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευε συνεχώς και, χρόνια αργότερα, επέστρεψε στην Ελλάδα τετραπληγικός και καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, χωρίς να μπορεί να κινήσει κανονικά τα χέρια και τα πόδια του.
Το 1961 γνώρισε τον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο, ο οποίος του μίλησε για τον Άγιο Νεκτάριο. Από τότε άρχισε να επισκέπτεται την Αίγινα και να προσεύχεται ζητώντας τη βοήθεια του Αγίου.
Το 1971, σε μία από τις επισκέψεις του στη Μονή, έφεραν μπροστά του τη λειψανοθήκη του Αγίου Νεκταρίου και την ακούμπησαν πάνω στα πόδια του. Ο ίδιος προσευχήθηκε για πολλή ώρα.
Περίπου δέκα ημέρες αργότερα, σύμφωνα με την καταγεγραμμένη μαρτυρία του, ένιωσε ξαφνικά μια μεγάλη αλλαγή στο σώμα του. Ζήτησε να τον σηκώσουν και, έπειτα από περίπου 20 χρόνια αναπηρίας, κατάφερε να σταθεί όρθιος και να κάνει βήματα.
Το ίδιο βράδυ περπάτησε μέσα στο παρεκκλήσι του ιδρύματος όπου βρισκόταν. Αργότερα επέστρεψε στο σπίτι του και μπορούσε πλέον να περπατά.
Ο Σταύρος Καλκάνδης απέδωσε την αποκατάστασή του στη θαυματουργική επέμβαση του Αγίου Νεκταρίου και αφιέρωσε τα επόμενα χρόνια της ζωής του στη διάδοση της εμπειρίας του. Μάλιστα έχτισε στον τόπο του εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο.
Άγιε Νεκτάριε, πρέσβευε για όλους όσοι περνούν δύσκολες δοκιμασίες.
Πηγή μαρτυρίας: Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου
.){kind=link}
0 Σχόλια