ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΥ ΕΥΩΔΙΑΖΕ ΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΕΝ ΖΩΗ. ( ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ).

Μοναχός Αγιορείτης διηγείται:- Η ευωδία η οποία πήγαζε από τόν Γέροντα,ήταν άλλο πράγμα. Πολλές φορές, όταν ασπαζόμουν τό χέρι του, αισθανόμουν ένα υπερφυσικό άρωμα, σάν μύρο.Τό ίδιο αισθανόμουν νά εξέρχεται από τό στόμα του καί όταν μού μιλούσε, ενώ φυσιολογικά, λόγω τής υπερβολικής του νηστείας,θά έπρεπε νά εξέρχεται δυσοσμία. Επανειλημμένως είχε συμβεί, τό ίδιο άρωμα νά τό πρωτοαισθάνομαι, μόλις περνούσα τό ρέμα καί νά μέ συνοδεύει σέ όλην τήν διαδρομή, μέχρι νά φθάσω στό κελλί του, στήν Παναγούδα.

Ο Αγιορείτης μοναχός Α. μαρτυρεί:- Μέ περίμενε ο Γέροντας, ένα πρωϊνό, γιά νά κάνουμε μία εργασία μαζί. Όταν τού ασπάσθηκα τό χέρι, αισθάνθηκα έντονη ευωδία, αλλά καί όλη η αυλή ήταν γεμάτη ευωδία.
Ο μοναχός Χ.επίσης αισθάνθηκε τό Γέροντα νά ευωδιάζει:-Μία φορά πού μιλούσα μαζί του, ένιωσα ότι ευωδίαζε. Τού τό είπα καί μού απάντησε, ότι αυτό συμβαίνει, γιατί τάχα εγώ είμαι καλός. Αλλοτε πάλι μού χάρισε ένα Σταυρουδάκι ξύλινο, πού μερικές φορές ευωδίαζε. Τού τό είπα καί απάντησε ότι όταν είσαι σέ καλή πνευματική κατάσταση ευωδιάζει.
Κάποια φορά,μαρτυρεί ο Γέροντας Γρηγόριος από τήν Ι.Μονή Τιμίου Προδρόμου Μεταμορφώσεως,-αισθανόμουν ευωδία, όπως από τά Αγια Λείψανα-. Ο παππούλης ( Αγιος Παϊσιος )ήταν σέ μικρή απόσταση καί πλησιάζοντας κοντά του, διαπίστωσα ότι η ευωδία εξερχόταν από τόν Γέροντα.
Ελεγε ο Γέροντας ( Αγιος Παίσιος ):Ευωδία δίνει Ο Θεός κάποτε σέ ώρα προσευχής κι άλλοτε σέ ώρα πού δέν προσεύχεσαι. Αυτό γίνεται γιά νά παρηγορήσει νά ενδυναμώσει καί νά πληροφορήσει κάποια ψυχή, πάντα γιά κάποιον σκοπό. Είναι έντονη η ευωδία. Δέν μοιάζει μέ τήν ευωδία τών αρωμάτων. Αισθάνεσαι μεγάλη ανακούφιση. Μερικές φορές, είναι τόσο έντονη πού δέν τήν αντέχεις. Αυτή η Θεϊκή ευωδία είναι δηλωτική τής παρουσίας τού Αγίου Πνεύματος, σέ μέρη αγιασμένα ή όπου υπάρχουν Αγια Λείψανα.

Βίος Γέροντος Παϊσίου τού Αγιορείτου.
Ιερομόναχου Ισαάκ. Αγιον Ορος.