Η ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ...( ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ ).

Ἡ νυχτερινὴ προσευχὴ πάει βολίδα στὸν οὐρανό. Μετὰ τὰ μεσάνυχτα ἀνοίγουν τὰ ἐπουράνια.
Ἐκείνη τὴν ὥρα τῆς πιὸ κατάλληλης προσευχῆς, μιλῶ στὸ Θεὸ γιὰ τὸν Δεσπότη μας τὸν Μακάριο.
Εἶναι ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας.
Πολὺ τὸν ἀγαπῶ. Ἔχει καλὴ καρδιά.
Ἔπειτα προσεύχομαι γιὰ ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα καὶ τοὺς Ἱεράρχες. Δύσκολο τὸ ἔργο τους.
Νὰ τοὺς φωτίζει ὁ Θεὸς νὰ κάνουν λιγότερα λάθη.
Ὅταν ἀκούσω ἕνα ὄνομα Ἱεράρχη ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο στὴ Λειτουργία, δὲν τὸ ξεχνῶ.
Εὔχομαι τὴ νύχτα. Νά…λέω: -Μελίτωνος, Δωροθέου κ.λπ....
Οἱ γονεῖς σου ξεβοτανίζουν τώρα τὸ χωράφι! Ἔτσι δὲν εἶναι; μοῦ εἶπε κάποτε. -Ναὶ ἔτσι εἶναι!.
-Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ στὸ πνευματικὸ χωράφι!
Ξεριζώνεις τὰ βλαβερὰ καὶ φυτεύεις τὰ καλά!
Σήμερα, βέβαια, ἀπὸ ἐλάχιστους γίνεται αὐτό!
Φοβοῦνται, διστάζουν νὰ μιλήσουν γιὰ τὰ πάθη, γιὰ τὶς ἁμαρτίες. Οἱ Ἅγιοι ξερίζωναν καὶ μετὰ φύτευαν.
Ἂν φυτέψεις μέσα στὰ ζιζάνια, θὰ πνιγεῖ τὸ φυτό, δὲν θὰ εὐδοκιμήσει…
Θὰ ἔρθει μεγάλη δυσκολία στὴν ἀνθρωπότητα!
Αἰτία ἡ ἁμαρτία!
Ἂν δὲν ἐπιτρέψει αὐτὸν τὸν πόλεμο ὁ Θεός,
τὸ εἶδος μας δὲν θὰ ἔχει λόγο ὑπάρξεως στὴ γῆ,
ἐκεῖ ποὺ κατήντησε…

 ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ.