Οσα βήματα κάνει κανεὶς γιὰ τὸν Θεὸ καὶ οσο εργάζεται γιὰ τὸν Θεό, τόσο Ἐκείνος τὸν ανταμείβει.
Μία αδελφὴ ποὺ αδιαφορεί καὶ λέει, ας τὸ κάνει η άλλη . Οταν θάρθει η ωρα της ουτε αποσκευὲς θά'χει ουτε τίποτε.
Ὅ,τι κανεὶς εργάζεται, θὰ τὸ παρουσιάσει στὸν Θεό.
Ὅ,τι δίνουμε, ολα τὰ δέχεται, τίποτα δὲν πάει χαμένο.
Ὅλα τὰ δέχεται, οπως μάς έλεγε καὶ τής αδελφής Ευπραξίας ἡ νονά.
Εἶχε δεί μία οπτασία.
Εἶδε ότι πέθανε καὶ ενας Ἄγγελος τής εδειχνε διάφορα πράγματα ποὺ είχε δώσει.
Ἐκείνη κάποτε είχε δώσει ενα κουβαράκι κλωστή σὲ ενα παιδάκι, γιὰ νὰ τού φτιάξει η μητέρα του τὶς φτέρνες στὶς κάλτσες του, ποὺ ηταν τρύπιες.
Ὅταν πήγε στὸν ουρανό, Ἄγγελος Κυρίου τὴν πήρε καὶ τής είπε:
-Ελα ’δώ, πήγε τίποτε χαμένο απὸ ότι έδωσες; Ὅλα, νά ’τα!.
Κοίταζε αυτή, νὰ τὰ σπίρτα, νὰ τὸ κρεμμύδι, νὰ τὸ ψωμί, νὰ τὸ αλλο, νὰ τὰ παπλώματα, νὰ τὰ στρώματα, ηταν ενας σωρὸς εκεί.
-Αὐτὰ δικά σου δὲν είναι;. -Δικά μου.
-Πήγε τίποτα χαμένο;. -Ὄχι.
Μετὰ τής ξαναείπε:
-Ἔλα νὰ δείς τὰ εκκλησάκια ποὺ τὰ καθάριζες καὶ τὰ βόλευες καὶ αναβες τὰ καντηλάκια, έλα νὰ τὰ δείς, αναμμένα σὲ περιμένουν. Ὅπως τὰ εφτιαχνε,ετσι τὰ είδε όλα στὸν ουρανό.
Οι φτωχές ψυχούλες ποὺ τοὺς έδινε ψωμάκι, ποὺ τοὺς τάιζε κουρκουτίτσα στὴν πείνα, παρουσιαστήκανε μὲ τὶς λαμπαδούλες αναμμένες καὶ τὴν υποδέχονταν.
-Νά, αυτοὶ εἶναι ποὺ τοὺς έδινες νὰ φάνε.
Δὲν πάει χαμένο τίποτε· γιὰ ἕνα νεράκι ψυχρὸ ποὺ θὰ δώσουμε σὲ ένα ανθρωπο, εκατονταπλάσια θὰ λάβουμε.
Ἂν διαβάζουμε τὸ Ευαγγέλιο καὶ τὸ μελετούμε, τὸ τηρούμε καὶ τὸ εφαρμόζουμε, θὰ πετάμε οταν θὰ βλέπουμε έναν ανθρωπο νὰ ερχεται, γιὰ νὰ τού δώσουμε ενα νεράκι, νὰ τὸν κεράσουμε, νὰ τὸν περιποιηθούμε, πόση χαρὰ θὰ μάς δίνει!
Ὅ,τι δίνει κανεὶς μὲ τὸ χέρι του, ο,τι κάνει μὲ εὐλογία, οτιδήποτε κάνει καὶ αγωνίζεται, μετάνοιες θὰ κάνει γιὰ τὸν αλλο, κομποσχοινάκια, όλα θὰ τὰ βρεί στὸν ουρανό, ἰδίως όταν κάνουμε γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, αλλὰ καὶ γιὰ όλους.
Οἱ νεκροὶ περιμένουν καὶ ὁ κόσμος εχει τόση ανάγκη γιὰ προσευχὴ ποὺ δὲν λέγεται!
Νὰ ξέραμε τί τρέξιμο κάνουν μέρα- νύχτα οἱ Αγιοι, γιὰ νὰ μάς βοηθήσουν!
Εμείς πάμε νὰ διαβάσουμε ενα ονομα, νὰ προσευχηθούμε γιὰ εναν ανθρωπο, πάμε νὰ ενωθούμε μὲ τὸν Θεό, νὰ βοηθήσουμε τὶς ψυχούλες; Πόσοι κεκοιμημένοι είναι μέσα στὴν Κόλασι, πόσοι εἶναι μέσα στὴν φωτιὰ καὶ τὰ σκοτάδια.
Κάποτε ὁ Αγιος Ευμένιος, οταν ηταν στὸ Λοιμωδών, υπηρετούσε τοὺς φιλοξενούμενους, προσφέροντας διάφορα αναψυκτικά, γλυκά, διάφορα κεράσματα.
Τού είπαν παπούλη κάθησε νὰ ξεκουρασθείς, αυτὸ θὰ τὸ κάνουμε εμείς.
Καὶ απάντησε:
-Γράφουν οἱ Αγγελοι, παιδί μου, γράφουν.
Τί σημαίνει αυτό, οτι κάθε κόπος γράφεται στὸν οὐρανό.!
ΔΌΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ
Πατερικά κείμενα
Από τον Ορθόδοξο Τύπο

0 Σχόλια