Προσδοκούμε μέ λαχτάρα τήν ώρα εκείνη, πού η ψυχή μας ελεύθερη θά κατευθύνεται πρός Εσένα.Φανταζομαστε πώς Εσύ, στέκεσαι κάπου στό βάθος , μάς βλέπεις καί μάς λές γλυκα:-Παιδιά μου, έλατε κοντά Μου, τά καταφέρατε. Ω! τί χαρά, τί ευτυχία νοιώθει η ψυχή μας! Επί τέλους, βρισκόμαστε κοντά στόν Πατερούλη, τόν μόνο πού γνώρισαμε σ'αυτή τήν ζωή. Τόν αγαπημένο,Τόν τρυφερό, Αυτόν πού αγκαλιάζει καί συγχωρεί τά άτακτα παιδία Του. Αυτόν πού μακροθυμεί καί περιμένει τό κάθε απωλολός,νά επιστρέψει στό μανδρί Του.
Λατρεμένε Πατερούλη, δέν μπορούμε νά πιστέψουμε πώς τά καταφέραμε,ήταν τόσο δύσκολα τά πράγματα εκεί κάτω..Ηταν τόσες οί πτώσεις,πού πάρα πολλές φορές Σέ νοιώθαμε ν'απομακρύνεσαι λυπημένος εξ αιτίας μας. Καί τότε πονούσε η ψυχή μας, γιατί Σέ είχε λυπήσει.Τά δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα,προσπαθώντας νά ξεπλύνουν τό κρίμα,τό λάθος,τόν θυμό. τά άστοχα λόγια πού Σέ πλήγωσαν.Κί Εσύ μεγάλε ουράνιε Πατέρα μας,πάλι μάς χαμογελούσες καί μάς θύμιζες,πόσο Μακρόθυμος καί στοργικός Είσαι. Πόσα -ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ-λοιπόν Σού πρέπουν? Πόσες πράξεις αγάπης καί αυτοθυσίας Σού αξίζουν? Πόση αυταπάρνηση πρέπει νά δείξουμε από ευγνωμοσύνη καί λατρειά στό Πρόσωπό Σου?
Γι αυτό Κύριε Ιησού Χριστέ, γλυκέ αγαπημένε πατέρα μας, όσο βρισκόμαστε ακόμη εδώ, ανάμεσα στόν κόσμο, φώτισέ μας νά βάλουμε αρχή, σέ μία θεάρεστη ζωή,όχι γιατί Σέ φοβόμαστε αλλά γιατί Σέ ευγνωμονούμε καί Σέ λατρεύουμε. Δίνε μας υπομονή,πίστη βαθειά,αγάπη γιά όλους τούς συνανθρώπους μας, ώστε νά αποφεύγουμε τά λάθη πού Σέ πληγώνουν. Βοήθησέ μας Κύριε,όλους όσοι αγωνιζόμαστε νά μήν ξεφύγουμε από τήν δική Σου ποίμνη, ώστε όταν φθάσει η ώρα μας τής αναχώρησης, νά ακούσουμε αυτήν τήν τόσο γλυκειά κι επιθυμητή κουβέντα- Δεύτε πρός Με πάντες οι κοπιώντες καί πεφορτισμένοι, κ'αγώ αναπαύσω υμάς.Αμήν!
){kind=link}
0 Σχόλια