ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.( ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΣΙΝΑΪΤΗΣ ).

Η μνήμη του θανάτου είναι καθημερινός θάνατος. Και η μνήμη της εξόδου μας από την ζωή αυτή, είναι συνεχής στεναγμός. Η δειλία του θανάτου είναι φυσικό ιδίωμα του ανθρώπου, το οποίο οφείλεται στην παρακοή του Αδάμ. Ο τρόμος όμως του θανάτου αποδεικνύει ότι υπάρχουν αμαρτίες για τις οποίες δεν υπήρξε μετάνοια.
Δειλιάζει ο Χριστός εμπρός στον θάνατο, αλλά δεν τρέμει, για να δείξει καθαρά τα ιδιώματα των δύο Του φύσεων, (θείας και ανθρώπινης). Όποιος νεκρώθηκε για όλα τα γήινα, αυτός ενθυμείται το θάνατο. Εκείνος όμως που διατηρεί μαζί τους δεσμούς δεν ευκαιρεί για κάτι τέτοιο, αφού άλλωστε με τη συμπεριφορά του γίνεται ο ίδιος εχθρός του εαυτού του.
Δεν είναι δυνατόν, είπε κάποιος, δεν είναι δυνατόν να περάσουμε με ευλάβεια τη σημερινή ημέρα, εάν δεν την λογαριάσουμε σαν την τελευταία της ζωής μας. Και είναι αξιοθαύμαστο ότι κάτι παρόμοιο εξέφρασαν και οι Έλληνες φιλόσοφοι, οι οποίοι χαρακτήρισαν την φιλοσοφία μελέτη θανάτου.
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος
Να αφιερώνουμε το χρόνο μας στη μνήμη και μελέτη του θανάτου και την άλλη μέρα να συνεχίζουμε με δύναμη την πρωινή μας εργασία. Όταν τα κάνουμε αυτά κάθε μέρα, μόλις που θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε με τη βοήθεια του Κυρίου τα δίχτυα του νοητού εχθρού. Καθώς αυτά πολυκαιρίζουν μέσα μας, βγαίνουν τα τρία τούτα: πίστη ελπίδα και αγάπη. Η πίστη μας προδιαθέτει να φοβόμαστε το Θεό αληθινά. Η ελπίδα, αφού υπερπηδήσει το δουλικό φόβο, ενώνει τον άνθρωπο με την αγάπη του Θεού.
Όσιος Φιλόθεος ο Σιναΐτης