- Μεγάλη Δευτέρα - Ιωσήφ του Παγκάλου
- Άγιος Μαρτίνος πάπας Ρώμης και δύο Επισκόπων
- Άγιος Ζωΐλος ο Ρωμαίος
- Άγιοι Κυντιλλιανός, Μάξιμος και Δάδας
- Άγιος Ελευθέριος ο Πέρσης
- Άγιος Θεοδόσιος
- Ανακομιδή ιερών λειψάνων του Αγίου Νεομάρτυρα Γεωργίου του Κυπρίου
- Αγία Θεοδοσία η βασίλισσα και Γερόντιος ο υπηρέτης της
- Άγιος Αρσένιος Αρχιεπίσκοπος Ελασσώνος
- Άγιος Χριστόφορος ο Οσιομάρτυρας
- Άγιος Στέφανος ο Νέος ο Ιερομάρτυρας
Άγιος Αρσένιος Αρχιεπίσκοπος Ελασσώνος
+++++++++++++++++++++++++++++
Ο άγιος Αρσένιος γεννήθηκε στο χωριό Καλογριανά Καρδίτσης το 1550. Ήταν γόνος οικογένειας που ανέδειξε πολλούς κληρικούς, συγγενής (μικρανιψιός) του Αγίου Βησσαρίωνος Βʹ Λαρίσης. Πατέρας του ήταν ο ιερεύς Θεόδωρος και μητέρα του η Χρυσάφη, αδελφή του επισκόπου Λαρίσσης Νεοφύτου και ανεψιά του Αγίου Βησσαρίωνος, η οποία, μετά τον θάνατο του συζύγου της, έγινε μοναχή ονόματι Χριστοδούλη. Αδελφοί του ήταν ο Ιωάσαφ, επίσκοπος Σταγών, ο Μάρκος, επίσκοπος Δημητριάδος και οι ιερομόναχοι Αθανάσιος και Παχώμιος. Τα πρώτα γράμματα έμαθε από τον αδελφό του Ιωάσαφ στην Επισκοπή Σταγών. Στη συνέχεια εμαθήτευσε σε σχολείο στα Τρίκαλα. Κατά τη διάρκεια της εκεί μαθητείας του εκάρη μοναχός και στη συνέχεια μόνασε στη μονή Δουσίκου, όπου και εχειροτονήθη ιερεύς το 1579. Ο πατριάρχης Ιερεμίας Β’ ο Τρανός, ο από Λαρίσης, τον εκάλεσε στην Κων/πολη και τον ετοποθέτησε εφημέριο της εκκλησίας της Παμμακαρίστου και στις 21 Φεβρουαρίου 1584 τον εχειροτόνησε επίσκοπο «Ελασσώνος και Δομηνίκου». Όταν ο Ιερεμίας απομακρύνθηκε από τον θρόνο, φυλακίσθηκε και εξορίσθηκε. Ο νέος Πατριάρχης Θεόληπτος Β’ το 1585 κάλεσε τον Αρσένιο και τον τοποθέτησε πατριαρχικό έξαρχο, και επικεφαλής μιάς αποστολής προς τον τσάρο της Ρωσίας Θεόδωρο. Ο δρόμος της επιστροφής, τον Μάιο του 1586, έφερε τον άγιο Αρσένιο στην πόλη Λβωφ (Λεόπολη) της Ρουθηνίας, όπου υπήρχε μεγάλη και ανθηρή ελληνική παροικία. Οι ορθόδοξοι κάτοικοι της πόλης, γηγενείς και Έλληνες, αντιμετώπιζαν οξύτατα προβλήματα: τη δράση των καθολικών και των προτεσταντών, την πίεση από τους βασιλείς της Πολωνίας για ένωση με τον πάπα και το χαμηλό επίπεδο του κλήρου. Ήταν, λοιπόν, πιεστική η ανάγκη των ορθοδόξων για ίδρυση δικών τους σχολείων και τυπογραφείων, για τη διατήρηση της πίστης και την ανόρθωση του κλήρου. Για τον λόγο αυτό ζήτησαν από τον άγιο Αρσένιο να μείνει μαζί τους «εις ευλογίαν αυτών και επίσκεψιν». Και πράγματι, υπάκουσε στις παρακλήσεις τους και έμεινε εκεί δύο χρόνια, δίδαξε στο σχολείο της ορθόδοξης αδελφότητος, συνέταξε πρόγραμμα λειτουργίας του σχολείου και συνέγραψε εγχειρίδιο Γραμματικής της Ελληνικής, η οποία και εκδόθηκε δίγλωσση. Ύστερα από την αποκατάσταση του Ιερεμία Β’ στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, κατά το έτος 1588 ο Άγιος συνόδευσε τον Πατριάρχη, μαζί με τον Μητροπολίτη Μονεμβασίας Ιερόθεο, στη Μόσχα, όπου στις 26 Ιανουαρίου 1589 συμμετείχε στη χειροτονία και ενθρόνιση του Μητροπολίτη αγίου Ιώβ (19 Ιουνίου, 1607) ως πρώτου Πατριάρχη Βλαδιμηρίας, Μόσχας και απάσης Ρωσίας και απασών των βορείων Χωρών. Τότε ιδρύθηκε και το πατριαρχείο της Ρωσίας. Την τελετή και τις εκδηλώσεις της ενθρονίσεως του Μητροπολίτη Ιώβ τις περιέγραψε ο Άγιος Αρσένιος με στίχους στη δημοτική γλώσσα, με τίτλο «Κόποι και διατριβή του ταπεινού Αρχιεπισκόπου Αρσενίου». Ο Άγιος δεν ξαναγύρισε στην Επισκοπή Ελασσώνος, αλλά έμεινε οριστικά στη Ρωσία. Είχε πλούσια υλική και ηθική υποστήριξη από τον τσάρο Θεόδωρο Ιβάνοβιτς. Με τα εισοδήματα αυτά: «έκτισεν εκκλησίαν του αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου κατακοσμήσας αυτήν… έσωθεν και έξωθεν, κατακαλύψας σιδήρίω λευκίώ». Έκτισε άλλες τέσσερις εκκλησίες στη Μόσχα, τέσσερις έξω απ’ αυτήν και εξωράϊσε δύο. Το σημαντικότερο, όμως, είναι η ουσιαστική συμβολή του στην τόνωση των ελληνορωσικών πολιτιστικών σχέσεων και την ενίσχυση της αιχμάλωτης ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1597, ο άγιος Αρσένιος ονομάσθηκε Αρχιεπίσκοπος Αρχαγγέλων, του καθεδρικού δηλαδή Ναού της Μόσχας στο Κρεμλίνο. Τον τίτλο αυτό κράτησε επί μακρόν, παράλληλα με τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Ελασσώνος. Αρσένιος Ελασσώνος_Арсений Суздальского-Элассонский_Saint Arsenios of Elassonna-Arsenius of Suzdal_003215Η περίοδος 1605-1613 είναι περίοδος δοκιμασίας. Εκδηλώνεται ανταρσία κατά του τσάρου, υποκινούμενη από Λατινόφρονες, ακολουθούν ταραχές και αναρχία. Οι Πολωνοί πήραν του αγίου Αρσενίου όλα τα εισοδήματα, κτήματα και χρήματα. Στα μέσα Οκτωβρίου 1612 και αφού είχε φτάσει σε έσχατη ένδεια, παρουσιάσθηκε στον ύπνο του ο όσιος Σέργιος του Ραντονέζ, που του ανήγγειλε ότι ελέησε ο Θεός και άκουσε τις προσευχές και δεήσεις των ευσεβών χριστιανών και θα τους λυτρώσει «από της δουλείας και τυραννίδος των αντιπάλων Λατίνων». Πράγματι, σε λίγες μέρες οι Πολωνοί συνθηκολόγησαν και παραδόθηκαν στις ρωσικές δυνάμεις. Τον Μάϊο του 1613 τοποθετήθηκε στην Αρχιεπισκοπή Τβέρης και Κασίν. Το 1615 έγινε Αρχιεπίσκοπος Σουσδαλίου (Σουζνταλ) και Ταρουσίας από όπου αλληλογραφούσε συχνά με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Άγιο Μελέτιο τον Πηγά (13 Σεπτεμβρίου). Έλαβε μέρος σε αρκετές συνόδους για τη λύση θρησκευτικών και άλλων ζητημάτων των επαρχιών της ανατολικής Ευρώπης. Κατά την περίοδο της κρίσης και των ταραχών, επανειλημμένα διεδραμάτισε ρόλο μεσολαβητικό για την ειρήνευση. Το 1621 έφυγε από τη Μόσχα και εγκαταστάθηκε οριστικά στην επισκοπική του έδρα στο Σούσδαλ, όπου και έζησε έως της κοιμήσεως του την 13η Απριλίου του 1625, σε ηλικία 76 ετών και ενταφιάστηκε μέσα στον καθεδρικό Ναό Σουσδαλίου. Το 1660, χτίστηκε ένας ξύλινος ναός πάνω από τον τάφο του και ζωγραφίστηκε η εικόνα του. Οι ημέρες της μνήμης του αγίου ειναι και η 29 Απριλίου και της ευρέσεως των λειψάνων του 28 Απριλίου. Η ρωσική Εκκλησία το 1982 κατέταξε τον Αρχιεπίσκοπο Αρσένιο στη χορεία των Αγίων, πατριαρχεύοντος του μακαριστού Πατριάρχου Μόσχας κυρού Ποιμένος. Το σκήνωμα του αγίου Αρσενίου έως τις αρχές του 2006 ήταν ενταφιασμένο μέσα στον καθεδρικό Ναό του Σουσδαλίου. Τον Μάρτιο του 2006 έγινε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του αγίου Αρσενίου. Στις 17 Ιουνίου 2006 έγινε στην Ελασσώνα η επίσημη υποδοχή των ιερών λειψάνων του. Στην Ελασσόνα η μνήμη του Αγίου Αρσενίου εορταζεται στις 8 Μαΐου . Αρσένιος Ελασσώνος_Арсений Суздальского-Элассонский_Saint Arsenios of Elassonna-Arsenius of Suzdal_Arseny_of_Tver_(fresco) - ΑντιγραφήΣτο διάστημα της πολύχρονης διαμονής του στη Ρωσία ο Άγιος Αρσένιος υπήρξε ο κύριος υποστηρικτής και βοηθός των Ελλήνων που έφθαναν εκεί για «ζητεία», δωρητής και ο ίδιος πολλών εικόνων, χειρογράφων και άλλων αφιερωμάτων σε μονές, πατριαρχεία και ναούς της υπόδουλης Ορθοδοξιας της Ανατολής, στον ναό της Αναστάσεως του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, τα μοναστήρια της Παλαιστίνης και του Άθω, στον ναο του αγ. Γεωργίου στη Βενετία και στο Σινά. Δεν λησμόνησε και την γενέτειρά του και τα μοναστήρια της οπου αφιέρωσε πολλά βιβλία, εικόνες και ιερά σκεύη. Σε φορητή εικόνα του έτους 1591/92, που ο Αρσένιος από τη Ρωσία είχε δωρίσει στη Μονή Δουσίκου και σήμερα φυλάσσεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, παρίσταται στο κέντρο η Θεοτόκος ένθρονος και βρεφοκρατούσα, ενώ την παραστέκουν, σε στάση δεήσεως, ντυμένοι όμοια, με τις αρχιερατικές τους ενδυμασίες, ο άγιος Βησσαρίων Βʹ Λαρίσης και ο Νεόφυτος Βʹ Λαρίσης. Γονυπετείς, σε στάση πάλι δεήσεως, στα πόδια της Θεοτόκου, εικονίζονται, κάτω από τον άγιο Βησσαρίωνα ο Σταγών Ιωάσαφ και κάτω από τον Νεόφυτο ο Αρσένιος Ελασσόνος.» Να, πως παρουσιάζει συνοπτικά την προσωπικότητα του αγίου Αρσενίου ένας Ρώσος : «Ως άνθρωπος μεμορφωμένος… παιδαγωγός – γλωσσολόγος… απαλός τον χαρακτήρα, αγαθός την ψυχήν, καρδίαν έχων τρυφεράν, πρόθυμος, εις παν αγαθόν, αφοσιωμένος και πιστός μέχρις αυταπαρνήσεως εις το εαυτού καθήκον ως Ιεράρχου, φιλόκαλος εν τη ευπρεπεία των ναών, αφειδώς ελεήμων, ο Αρχιεπίσκοπος Αρσένιος ηξιούτο κατά την ζωήν αυτού του κοινού σεβασμού…».
0 Σχόλια