ΟΠΟΥ ΘΕΟΣ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ,ΝΙΚΑΤΑΙ ΦΥΣΕΩΣ ΤΑΞΙΣ.

Είναι δύο απλοί,φτωχοί άνθρωποι.ο κύρ.Φώτης καί η κυρία Ανθούλα. Πέρασαν όλη τήν ζωή τους μαζί,πλάϊ-πλάϊ στά εύκολα καί στά δύσκολα.Παιδιά Ο Θεός δέν τούς έδωσε,μά εκείνοι ξέρουν πώς οι αποφάσεις Εκείνου είναι πάντα σωστές καί Τόν Δοξάζουν γιά όλα.Παράπονο δέν ακούς ποτέ από τά χείλη τους,γιατί έμαθαν νά αρκούνται στά-λίγα κι ευλογημένα-,όπως πάντα η κυρία Ανθούλα λέει..
Κάποια μέρα,όμως μετά από μία επίσκεψη στόν γιατρό τους,μαθαίνουν πώς ο κυρ.Φώτης έχει κάποιας μορφής- σάρκωμα- πού πρέπει επειγόντως νά χειρουργήσει. Οί προοπτικές είναι από πολύ κακές, μέχρι καί απελπιστικές. Ο ευσεβής γιατρός τους,παίρνει ξεχωριστά τήν κυρία Ανθούλα καί τής μιλά γιά τήν πρόνοια Τού Θεού καί τήν ιδιαίτερη προστασία Του στούς αδυνάμους.
Εκείνη πολύ πιστή μά καί σωματικά πολύ αδύναμη τού λέει . -Ο Φώτης μου, είναι τώρα στά χέρια Του. Τίποτα άλλο.
Στό σπίτι,έκλαψε πολύ η κυρία Ανθούλα : -Κύριέ μου,άν χάσω τόν άνδρα μου, ποιός θά μού φοράει στά πόδια τίς παντούφλες,πού δέν μπορώ καθόλου νά σκύψω; Καί άλλα τέτοια πολλά πού έβγαιναν κατ ευθείαν μέσα απ τήν ψυχή της. Στό τέλος άναψε τό σβησμένο καντηλάκι στήν Παναγία καί σκούπισε τά δάκρυά της νά μήν τά δεί ο Φώτης της καί καταλάβει. Τού είχε πεί ο γιατρός πώς είναι μία απλή εγχείρηση ρουτίνας.
Εφθασε η μέρα τού πολύωρου χειρουργείου. Η Ανθούλα ήταν η μόνη πού περίμενε απ έξω ,καθισμένη σέ μία καρέκλα στό σαλονάκι τού Νοσοκομείου. Προσευχόταν συνεχώς καί περίμενε..ώσπου είδε νά τόν φέρνουν πάνω στό κρεββάτι τού χειρουργείου καί νά τόν πηγαίνουν στόν θάλαμό του.
Τό μόνο πού ήξεραν τώρα καί οί δύο ήταν,ότι όταν έβγαιναν τά αποτελέσματα τής βιοψίας,θά τούς έλεγε ο γιατρός τους τί θά γίνει στήν συνέχεια.
Πίσω στό σπίτι τους οί δυσκολίες ήσαν πολλές μέ πόνους,αντιβιώσεις,αλλαγες στό τραύμα καί υπομονή απέραντη καί από τούς δύο.
Ωσπου ήλθε η μέρα τών αποτελεσμάτων τής βιοψίας. Πήγαν μαζί στόν γιατρό τους. Οταν τούς είδε, μέ ένα μικρό χαμόγελο τούς οδήγησε στό γραφείο του καί είπε:
-Tόν τελευταίο καιρό,έκανα δέκα εγχειρήσεις, σάν αυτήν πού έκανα σ'έσένα φίλε μου Φώτη. Μερικές από αυτές πίστευα πώς μπορεί νά είναι αρνητικές,αλλά γιά τήν δική σου καλέ μου φίλε,δέν είχα καμία αμφιβολία,ότι θά είναι θετική,δηλαδή καρκίνος......Κι όμως είναι Η ΜΟΝΗ πού δέν είναι θετική.
Ολες οί άλλες ήσαν δυστυχώς καρκίνος, όπου όπως ξέρετε,ακολουθούν χημειοθεραπείες κ.λ.π
Αφωνοι καί οι δύο γιά τήν απρόσμενη χαρά τόν ρώταγαν συνεχώς διάφορα. Οταν σταμάτησαν νά ρωτούν,ο γιατρός,τό μόνο πού είπε ήταν:
-Οπου Θεός βούλεται,νικάται φύσεως τάξις.


Μία αληθηνή ιστορία,ανθρώπων πού ζούν ανάμεσά μας.Εχουν αλλαχθεί τά ονόματα,διότι ό μόνος λόγος τής δημοσίευσης είναι -Πρός Δόξαν Κυρίου.