Η ακτινοβολία τού θείου Φωτός, καταύγαζε τήν ψυχική ατμόσφαιρα τού π.Ιωάννου.Ετσι η θρησκευτική του σκέψις ανθούσε σ'ένα κλίμα πού δέν αντιστοιχεί στήν συνηθισμένη αντίληψη τής χριστιανικής ζωής.
Στήν σύγχρονη εποχή, ο κατά Θεόν βίος,συνήθως κατανοείται σάν μία ηθικολογική μόνο διαγωγή,πού συνεπάγεται τήν πιστή τήρηση ενός πλήθους προκαθορισμένων κανόνων γιά όλες τίς περιπτώσεις,από φόβο τών θείων τιμωριών,ιδιαίτερα σκληρών μετά από τόν τάφο.Δέν εκπλήσσει λοιπόν τό γεγονός ότι μία τέτοια θεώρηση τών πραγμάτων προκαλούσε καί προκαλεί,άλλοτε συνειδητή καί άλλοτε ασυνείδητη αντίθεση καί απομάκρυνση από τήν Εκκλησία.
Τίς ρίζες τής νομικής αυτής θεωρήσεως τής χριστιανικής ζωής,τίς διακρίνουμε κατά ένα μέρος στίς προσπάθειες διατυπώσεως μιάς συστηματικής χριστιανικής ηθικής διδασκαλίας.Οί χριστιανοί τής Δύσεως προσπαθούσαν πρό πολλού,τό χαρμόσυνο άγγελμα τού χριστιανισμού γιά τήν αληθινή ζωή καί τήν ελευθερία,νά τό παρουσιάσουν,σάν σύστημα χριστιανικής ηθικής.Τό σύστημα αυτό,διαρκώς μετατρεπόταν σέ δελτία κανόνων καλής διαγωγής ή σέ κώδικες ηθικών νόμων καί υποχρεώσεων τού χριστιανού πρός Τόν Θεό,πρός τούς ανθρώπους καί πρός τόν ίδιο τόν εαυτό του. Στήν ρωμαιοκαθολική εκκλησία,μία τέτοια παρουσίαση τού χριστιανισμού,προήλθε κυρίως από τήν επίδραση τού νομικού πνεύματος τής αρχαίας ειδωλολατρικής Ρώμης.Ενώ στίς τάξεις τών προτεσταντών,υπήρξε αποτέλεσμα τής επηρείας τού νομικού πνεύματος τής Παλαιάς Διαθήκης.
Κάτω από τήν επίδραση τής Δύσεως,αυτό τό ξηρό νομικό πνεύμα μεταφυτεύθηκε καί σ'εμάς,στίς σειρές τών μαθημάτων τής ηθικής θεολογίας τών Ακαδημιών καί τών σεμιναρίων,στά σχολικά Θρησκευτικά βιβλία καί τέλος στίς ψυχές πολλών Ορθοδόξων.
Αλλά ο τύπος τού νομικού ανθρώπου,τού δεοντολογικού χαρακτήρος, συναντάται καί ανεξάρτητα από τήν επίδραση τών ιστορικών αιτίων,πού αναφέραμε. Στήν ουσία, ό τύπος αυτός είναι προσωπικότης μέ μειωμένο θρησκευτικό χαρακτήρα.Διότι είναι πάντοτε ευκολώτερο νά προσπαθείς νά εκπληρώσεις μερικούς ξεχωριστούς,εξωτερικούς κανόνες καί εντολές,παρά νά αναζητάς τήν ζωντανή σχέση μέ Τόν Θεό καί τήν εσωτερική εξομοίωση μαζί Του!
Η τυπικότης ασφαλώς είναι αντίθετη μέ τό χριστιανικό πνεύμα καί ουδέποτε οί χριστιανοί Αγιοι,υπήρξαν νομικοί στήν σκέψη.Ούτε οί καλύτεροι χριστιανοί στοχαστές είχαν τό νομικό πνεύμα.Ακολουθώντας τους,καταλαβαίνουμε ότι ο χριστιανισμός καθόλου δέν επιδιώκει νά δεσμεύσει,όπως πολλοί νομίζουν,τόν άνθρωπο,μέ ξένα πρός τήν φύση του καθήκοντα.Ούτε νά τόν υποτάξει,παρά τήν θέλησή του,σέ κάποιες εξωτερικές επιδράσεις. Δέν θέλει δηλαδή, νά περιορίσει τήν ελευθερία του.
Η ζωή καί η διδασκαλία τού π.Ιωάννου τής Κρονστάνδης,φανερά μάς αποκαλύπτει,ότι η ζωή τού χριστιανού,δέν ταυτίζεται καθόλου μέ τήν ζωή κάποιου έντιμου ανθρώπου πού υποτάσσεται μόνο σέ εξωτερικούς κανόνες αγωγής.Η ζωή τού χριστιανού είναι,κατα τό πρότυπο πού προβάλλει ο π. Ιωάννης μία ζωή ελεύθερη καί Θεανθρώπινη.
Παρακολουθώντας τόν ειρμό τών σκέψεών του, μέ χαρά φέρνουμε στόν νού μας καί αναγνωρίζουμε ότι Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ήλθε στήν γή κυρίως γιά νά δωρίσει στούς ανθρώπους τήν ελευθερία καί τήν πληρότητα τής ζωής. Αυτό εκήρυττε καί ο Ιδιος καί οί απόστολοί Του.
Αγιος
Ιωάννης τής Κρονστάνδης.
Ι.Μονή Παρακλήτου.
0 Σχόλια