Ο Πατήρ Σεραπίων (ο Ρώσος), είπε στόν Γέρο-Καλλίνικο:-Πάτερ άγιε, από τότε πού μού έδωσες τήν ευχή σου,πήγα πάνω στήν κορυφή τού Αθωνα κι έμεινα τρείς μέρες καί τρείς νύχτες. Αλλά μή μπορώντας νά βαστήξω τό πολύ κρύο τής νύχτας, κατέβηκα στήν - Παναγία-.Εκεί έμεινα λίγο. Πιό κάτω,βρήκα μία σπηλιά ,στήν οποία έμεινα μέχρι σήμερα. Ο Γέρο-Καλλίνικος καί πάλι ρώτησε τόν Παπά-Σεραπίωνα:-Καλά αδελφέ,εγώ ξέρω πώς σ'αυτά τά μέρη βόσκουν πάνω από 500 τραγιά τής Λαύρας καί γυρίζουν πάντα δύο καί περισσότεροι βοσκοί. Αυτοί, πώς δέν σέ είδαν; Δέν περνούσαν από κεί; Δέν σέ ενοχλούσαν ;- Ο Ρώσος ασκητής, σ'αυτά απάντησε: - Γέροντα,όταν πήγα,δοκίμασα νά μείνω στήν -Παναγία-αλλ'επειδή περνούσαν από κεί πολλοί προσκυνητές καί μ'ενοχλούσαν, ανακάλυψα μία σπηλιά πιό κάτω,μπροστά από τήν οποία κάθε μέρα περνούσαν τά τραγιά καί οί βοσκοί τής Λαύρας,αλλά στό στόμιο τής σπηλιάς πού έμενα,κρέμασα τό ράσο μου κι έτσι μέ τήν σκέπη Τού Θεού, σ'όλο αυτό τό διάστημα, δέν μέ είδε κανείς. Εβγαινα από τήν σπηλιά,μάζευα κάστανα,διάφορα χόρτα,βλασταράκια καί βαλάνια καί καμιά φορά έβγαζα ρίζες καί βολβούς. Αυτά όλα αποτελούσαν τήν τροφή μου. Νερό έπινα από τό σπιτάκι πού είναι τό πηγάδι στήν -Παναγία-. Εκείνο πού μέ ευχαριστούσε καί μέ γέμιζε χαρά μέρα- νύχτα ήταν η αδιάκοπη προσευχή. Αυτό μού έδινε πολλή καί ανείπωτη ευφροσύνη. Κάθε επιθυμία ξένη πρός τήν προσευχή, δέν μπορούσε νά σταθεί,γιατί δέν άφηνα ούτε στιγμή τό μυαλό μου νά σκεφθεί κάτι άλλο, εκτός από τήν προσευχή πού μέ ανέβαζε σέ Θείες θεωρίες καί βλέποντας τά μυστήρια Τού Θεού,δέν ήθελα τίποτε άλλο. Οταν μπαίνει Γέροντα εκείνο τό Θείο φώς μέσα στήν καρδιά,τήν θερμαίνει καί τήν φωτίζει καί τόση γλύκα καί χαρά αισθάνεσαι,πού δέν έρχεται,ούτε χωράει άλλη επιθυμία,αλλά τί λέγω; ξεχάστηκα,συγχώρεσέ με Γέροντά μου πού σού λέω τέτοια πράγματα. Σύ είσαι ο Δάσκαλός μου κι αυτά τά γνώρισες, πολύ πρίν από μένα. Ο Γερο-Καλλίνικος,σάν άκουσε όλα αυτά,θαύμασε καί συγκινημένος είπε στόν Ρώσο :-Πές μου Πάτερ καί άλλα τέτοια,διότι σέ αξίωσε Ο Θεός νά ιδείς καί νά γνωρίσεις εκείνα πού πολλοί επεθύμησαν καί δέν είδαν.Τότε ο Πατήρ Σεραπίων είπε:- Ενα μόνο επιθύμησα Πάτερ Αγιε,τήν Θεία Κοινωνία. Θέλω νά μεταλάβω τό Σώμα καί Αίμα τού Δεσπότη Χριστού.Γι αυτό ήλθα,νά πάρω τήν Θεία Κοινωνία καί τήν Αγία ευχή καί ευλογία σας,γιατί ο καιρός τής εμής αναλύσεως πλησίασε καί δέν θέλω νά φύγω από τόν κόσμο τούτο,χωρίς τά Θεία αυτά καί ψυχοσωτήρια εφόδια.- Οταν είπε αυτά ο Ρώσος ασκητής,τήν ίδια ημέρα,τελέσαμε τήν Θεία Λειτουργία καί κοινώνησε τά Αχραντα καί πανάγια μυστήρια.Εφάγαμε λίγο παξιμάδι μέ λάχανα καί ανεχώρησε πάλι γιά τήν αγαπημένη του έρημο. Αυτή ήταν καί η τελευταία φορά πού τόν είδαμε,διότι φαίνεται τόν πήρε Ο Κύριος καί αγαπημένος Νυμφίος Δεσπότης Χριστός,στήν βασιλεία τών ουρανών,νά χαίρεται αιώνια μέ Τόν Θεό καί όλους τούς Αγίους Του.
Γεροντικό τού Αγίου Ορους. Α.Χ.Θ. Αγιορείτου Μοναχού.
0 Σχόλια