Ημουν φοιτητής στήν Θεολογική Σχολή τής Μτσχέτας. Εκείνη τήν περίοδο ο πατέρας μου ήταν νεωκόρος στόν ναό Σιόνι,στήν Τιφλίδα. Ο π.Γαβριήλ συχνά τόν επισκεπτόταν καί μιλούσε μαζί του. Τόν αγαπούσε πολύ κι ερχόταν καί στό σπίτι μας.Μία μέρα η οικογένειά μας,έγινε μάρτυρας ενός μεγάλου θαύματος.Κάναμε τραπέζι στόν αγαπημένο μας επισκέπτη καί μάς είχε παρασύρει η συζήτηση. Ξαφνικά ακούσαμε νά ξεσπάει δυνατή βροχή. Η μητέρα μου ,αμέσως σηκώθηκε νά μαζέψει τά απλωμένα ρούχα. Γιά νά μήν βραχεί, ο π.Γαβριήλ τής ζήτησε νά μήν βγεί έξω,προσθέτοντας επιβλητικά:- Θά βγώ εγώ τώρα καί θά σταματήσω τήν βροχή. Πράγματι μόλις άνοιξε τήν πόρτα, η βροχή σταμάτησε αμέσως. Ο Γέροντας μάζεψε τά ρούχα καί μόλις τελείωσε καί έκλεισε τήν πόρτα,άρχισε πάλι νά βρέχει.
Ο π.Γεώργιος Γοργόντζε θυμάται:( Ο Αγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός καί ομολογητής.)
0 Σχόλια