Περπατουσα στην παραλια της Θεσσαλονικης απογευμα προς βραδυ, οταν ενας τοξικομανης με πλησιασε. Δε μου ζητησε λεφτα, αλλα με ρωτησε αν μπορουσα να του αγοράσω μια ροκα (καλαμποκι) που εψηνε καποιος πιο κατω σε ενα μικρό παγκο που ειχε στήσει. Τον ρώτησα αν ήθελε και κατι αλλο. Μου ειπε οτι ηθελε να παω να του την αγοράσω εγω επειδη χρωστούσε στον καλαμποκά και ισως να μη του εδινε! Πηγα και αφου του την εφερα, με ρώτησε αν μπορω να κατσω λιγο μαζι του η αν ντρεπομαι! Του απάντησα οτι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω. Τοτε μου ειπε το εξης εκπληκτικο! ''Φίλε, μακριά απο το Χριστό ετσι καταντάς!!! Ομως προσπαθώ εδω και καιρο να κόψω τα ναρκωτικα για να μην Τον στεναχωρώ!!! Δεν ξερω αν θα τα καταφέρω, αλλα επειδη μάλλον δε θα ζήσω πολυ, θέλω οταν θα παω μπροστά Του να εχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!'' Ημασταν καπου κοντα στο υψος του Κυρίλλου και Μεθοδίου. Μου λεει........ παω καθε πρωι απεναντι και με κοιτουν ολοι καλα καλα επειδη νομιζουν οτι θελω λεφτα. Ομως εγω πηγαινω μπροστα στην εικονα για να ζητησω βοηθεια να κοψω τα ναρκωτικα. Δεν αναβω κερι επειδη δεν εχω λεφτα να παρω!!!!! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ) Και καθε βραδυ παλι πηγαινω και λεω...........δεν τα καταφερα συγνωμη! Ή λεω .......σημερα καπως το παλεψα ευχαριστω!!! Εζησα στα λογια αυτου του ανθρωπου στιγμες απο τα συναξαρια!!! Του εδωσα κατι λεφτα και του ειπα απο αυριο να πηγαινει στην εκκλησια και να παιρνει κερι αλλα να προσευχεται και για τη δικια μου ψυχη. Με διαβεβαιωσε οτι τα λεφτα δε θα τα χαλασει και οτι θα τα δωσει ολα μαζεμενα εκει για να μην μπαινει στον πειρασμο και τα ξοδεψει, και καθε μερα θα παιρνει 2 κερια. Του λεω με λενε Θεόκτιστο. Μου ειπε οτι δεν ειναι δυσκολο να με θυμάται αφου κανείς δεν κάθεται μαζι του και ετσι δεν εχει φίλους και γνωστούς. Δε ρώτησα πολλα γι αυτον. Δεν ηθελα να νιώσει οτι παραβιάζω την παράξενη ζωη του με την αδιακρισία μου. Την ωρα που έφευγα, μου ειπε οτι χάρηκε που έκατσα μαζι του και οτι του έκανε καλο η παρέα. Τωρα εσεις που διαβάζετε αυτο κειμενο καταλαβαίνετε καλα ποιος απο τους δυο ωφελήθηκε! Πριν τη συνάντησή μου με αυτον τον άνθρωπο, ειχα σκέψεις οτι ολη μου η ζωη ειναι ενα ζορι και οτι ολο δυσκολίες αντιμετωπίζω. Πάνω που πήγαινε να με πάρει απο κάτω, ήρθε στο δρόμο μου αυτή η ψυχή. Πως μετά να μην πω οτι Θεός μας αγαπάει;;;Πώς;;; Πολύ μας αγαπάει............... Εν τω μεταξύ μάλλον απο σήμερα και για λίγες τουλάχιστον μέρες, ενας τοξικομανής προσεύχεται και για μένα! Να δείτε που οι άνθρωποι του περιθωρίου και οι ''τελειωμένοι'' θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο! Κύριος φωτισμός μου! Ευχαριστώ για ολα παράξενε φίλε.
Περπατουσα στην παραλια της Θεσσαλονικης απογευμα προς βραδυ, οταν ενας τοξικομανης με πλησιασε. Δε μου ζητησε λεφτα, αλλα με ρωτησε αν μπορουσα να του αγοράσω μια ροκα (καλαμποκι) που εψηνε καποιος πιο κατω σε ενα μικρό παγκο που ειχε στήσει. Τον ρώτησα αν ήθελε και κατι αλλο. Μου ειπε οτι ηθελε να παω να του την αγοράσω εγω επειδη χρωστούσε στον καλαμποκά και ισως να μη του εδινε! Πηγα και αφου του την εφερα, με ρώτησε αν μπορω να κατσω λιγο μαζι του η αν ντρεπομαι! Του απάντησα οτι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω. Τοτε μου ειπε το εξης εκπληκτικο! ''Φίλε, μακριά απο το Χριστό ετσι καταντάς!!! Ομως προσπαθώ εδω και καιρο να κόψω τα ναρκωτικα για να μην Τον στεναχωρώ!!! Δεν ξερω αν θα τα καταφέρω, αλλα επειδη μάλλον δε θα ζήσω πολυ, θέλω οταν θα παω μπροστά Του να εχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!'' Ημασταν καπου κοντα στο υψος του Κυρίλλου και Μεθοδίου. Μου λεει........ παω καθε πρωι απεναντι και με κοιτουν ολοι καλα καλα επειδη νομιζουν οτι θελω λεφτα. Ομως εγω πηγαινω μπροστα στην εικονα για να ζητησω βοηθεια να κοψω τα ναρκωτικα. Δεν αναβω κερι επειδη δεν εχω λεφτα να παρω!!!!! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ) Και καθε βραδυ παλι πηγαινω και λεω...........δεν τα καταφερα συγνωμη! Ή λεω .......σημερα καπως το παλεψα ευχαριστω!!! Εζησα στα λογια αυτου του ανθρωπου στιγμες απο τα συναξαρια!!! Του εδωσα κατι λεφτα και του ειπα απο αυριο να πηγαινει στην εκκλησια και να παιρνει κερι αλλα να προσευχεται και για τη δικια μου ψυχη. Με διαβεβαιωσε οτι τα λεφτα δε θα τα χαλασει και οτι θα τα δωσει ολα μαζεμενα εκει για να μην μπαινει στον πειρασμο και τα ξοδεψει, και καθε μερα θα παιρνει 2 κερια. Του λεω με λενε Θεόκτιστο. Μου ειπε οτι δεν ειναι δυσκολο να με θυμάται αφου κανείς δεν κάθεται μαζι του και ετσι δεν εχει φίλους και γνωστούς. Δε ρώτησα πολλα γι αυτον. Δεν ηθελα να νιώσει οτι παραβιάζω την παράξενη ζωη του με την αδιακρισία μου. Την ωρα που έφευγα, μου ειπε οτι χάρηκε που έκατσα μαζι του και οτι του έκανε καλο η παρέα. Τωρα εσεις που διαβάζετε αυτο κειμενο καταλαβαίνετε καλα ποιος απο τους δυο ωφελήθηκε! Πριν τη συνάντησή μου με αυτον τον άνθρωπο, ειχα σκέψεις οτι ολη μου η ζωη ειναι ενα ζορι και οτι ολο δυσκολίες αντιμετωπίζω. Πάνω που πήγαινε να με πάρει απο κάτω, ήρθε στο δρόμο μου αυτή η ψυχή. Πως μετά να μην πω οτι Θεός μας αγαπάει;;;Πώς;;; Πολύ μας αγαπάει............... Εν τω μεταξύ μάλλον απο σήμερα και για λίγες τουλάχιστον μέρες, ενας τοξικομανής προσεύχεται και για μένα! Να δείτε που οι άνθρωποι του περιθωρίου και οι ''τελειωμένοι'' θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο! Κύριος φωτισμός μου! Ευχαριστώ για ολα παράξενε φίλε.
0 Σχόλια