Μαρτυρία Τ.Ι. αποφοίτου Αθωνιάδος : - Ως μαθητές τής Αθωνιάδος, συζητούσαμε διάφορα θέματα πού μάς απασχολούσαν. Ενα από αυτά ήταν καί η εξεύρεση πρεσβυτέρας, για όσους ήθελαν νά γίνουν έγγαμοι ιερείς.Επίσης συζητούσαμε γιά τά εκκλησιαστικά θέματα καί κατηγορούσαμε τόν Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, ενώ υμνούσαμε στήν κυριολεξία κάποιον Μητροπολίτη. Μία παρέα κατεβήκαμε στήν Παναγούδα, πού απέχει μισή ώρα.Οταν φθάσαμε ο Γέροντας άνοιξε τήν πόρτα καί έδωσε ένα μπαστούνι σέ κάποιον συμμαθητή μας, πού τό όνειρό του ήταν νά γίνει Επίσκοπος, λέγοντάς του: -Προχώρα πρώτος, αφού θέλεις νά γίνεις Δεσπότης. Προτού όμως καθήσουμε στά κούτσουρα, μάς είπε: - Οπως υπάρχουν καλά παιδιά πού μπορούν νά γίνουν ιερείς, έτσι υπάρχουν καί καλές κοπέλλες γιά πρεσβυτέρες. Αφήστε λοιπόν αυτά καί διαβάστε. Αυτό είναι τώρα τό έργο σας. Υστερα μάς είπε μέ ύφος σοβαρό:- Καλά τί σάς έχει κάνει ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ καί όλο τόν κατηγορείτε; Εμείς παγώσαμε γιά άλλη μία φορά. Συνέχισε:-Εχει κάτι ,πού δέν τό έχει κανένας μας καί αυτό θά τό πάει στόν Παράδεισο.Ποιός από μάς μπορεί νά νευριάσει,έστω καί νά βρίσει καί μέσα σέ τρία λεπτά νά τά έχει ξεχάσει όλα καί νά μήν κρατά κακία σέ κανέναν; Μόνο αυτό θά τόν πάει στόν Παράδεισο κι εσείς πού τόν κρίνετε επιφανειακά, κάνετε μεγάλη αμαρτία.Μπορεί νά τό κάνει αυτό ο Μητροπολίτης τάδε;( αυτός πού υμνούσαμε).Ο Θεός τόν Σεραφείμ έκρινε κατάλληλο στήν συγκεκριμένη περίοδο τής Εκκλησιαστικής μας ιστορίας καί αποφεύχθηκαν μεγαλύτερα κακά. Είχαμε συγκλονισθεί πώς ο Γέροντας γνώριζε αυτά πού είχαμε συζητήσει στήν σχολή καί μάς απάντησε. Από τότε σταματήσαμε νά κατηγορούμε τόν Αρχιεπίσκοπο. Μία άλλη φορά τό 1980, ενώ ετοιμαζόμασταν γιά πανελλήνιες εξετάσεις, έγινε σεισμός. Βγήκαμε από τήν Σχολή καί μέναμε σέ σκηνές.Πήγαμε νά παρακαλέσουμε τόν Γέροντα νά κάνει προσευχή.Μάς είπε: -Τί φοβάσθε; Δέν έχετε εμπιστοσύνη στόν Θεό; Οταν είμαστε μικροί καί κλαίγαμε, μάς κουνούσε λίγο η μάννα μας καί σταματούσαμε νά κλαίμε. Τώρα, μάς κουνάει λίγο Ο Θεός καί βαζουμε τίς φωνές, μάς πιάνει πανικός.Πώς αλλάξαμε τά πράγματα; Νά τό ξέρετε καί νά μήν φοβάσθε. Δέν θά πάθετε τίποτα, μύτη δέν θ' ανοίξει, παρ'όλο πού οί σεισμοί θά συνεχιστούν γιά λίγο. Χαρούμενοι λοιπόν, γυρίσαμε στήν Σχολή.Τό μεσημέρι κοιμήθηκα στό δωμάτιό μου, παρά τίς πιέσεις νά τό εγκαταλείψω καί τίς συνεχείς δονήσεις τής γής. Είχα εμπιστοσύνη στά λόγια τού Γέροντα καί πράγματι όλα έγιναν όπως μάς τά προείπε.
Βίος Γέροντος Παϊσίου. Αγιον Ορος.
0 Σχόλια