Ένα ΓΙΑΤΙ, σου φώναζα σου έδειχνα την πληγή μου.
Με σένα Κύριε τα έβαζα κι ας με πλήγωναν άλλοι,
εσύ τα φορτωνόσουνα τα πάθη μου, τα λάθη…
Αντίθετα όμως στις χαρές και στις επιτυχίες,
δε σε καλούσα για να ΄ρθεις, ήταν δικές μου λείες.
Έτσι φερόμουν δυστυχώς μ’ εγωισμό όπου ζούσα,
ήταν γιατί δεν γνώριζα,γιατί δεν σ’ αγαπούσα.
Την αμαρτία έπραττα ζυμώθηκα μαζί της,
όμως πόσο πλανεύτηκα,πικρό ήταν το ψωμί της.
Έντονα ζούσα τη ζωή κάθε επιθυμία,
όμως, συνέχεια βούλιαζα σε κάθε τρικυμία.
Κι ενώ τα χρόνια πέρναγαν και ζούσε το κορμί μου,
αντίθετα μαράζωνε και νέκρωνε η ψυχή μου.
Αναζητούσα λίγο φως να φύγω απ’ το σκοτάδι,
την ευτυχία έψαχνα σε λάθος μονοπάτι.
Πάντοτε κάτι μου έλειπε ότι κι αν αποκτούσα,
χωρίς να το ΄χω αντιληφθεί Ιησού μου, σε ζητούσα…
Κάποια στιγμή δεν άντεξα άρχισα να σε ψάχνω,
μεσ’ τη ζωή μου για να μπεις, για να μπορώ να υπάρχω.
Απελπισμένος σου φώναξα μ’ όλη τη δύναμή μου,
«Χριστέ μου, βουλιάζω, πνίγομαι σώσε τη ζωή μου»!
Μπροστά μου τότε φάνηκες Λαμπροφορεμένος!
Από το χέρι με έπιασες όπως τότε τον Πέτρο.
Άκουσα αμέσως μια φωνή. Ήταν η δική σου.
«Μή φοβού μόνο πίστευε». Μπήκα πια στη ζωή Σου!
Ήρθα γιατί με κάλεσες κοντά Σου για να μείνω,
είμαι πατέρας στοργικός,δεν ήρθα να σε κρίνω.
Όλες τις αμαρτίες σου τις έχω συγχωρήσει,
γιατί το Πανάγιο αίμα Μου τίς έχει καθαρίσει. Κόπασε η τρικυμία.
Δε θα πονάω άλλο πια; Θα ζω με ευτυχία»;
«Αγαπημένο μου παιδί, πάντα σε καρτερούσα,
όμως την ελευθερία σου, δεν την καταπατούσα.
Όπως τον άσωτο υιό έτρεξα ν’ αγκαλιάσω,
έτσι κι εσέ περίμενα,στοργή, να σε χορτάσω!
Μια λέξη ξέρω μόνο εγώ, λέγεται ΑΓΑΠΗ!
Είναι κλεισμένη μέσα εκεί στην αγκαλιά του πλάστη!
Η αγάπη Μου ωκεανός,που πνίγεται όλη η γη μου,
στη θεϊκή Μου αγκαλιά χωρά κάθε παιδί Μου»!
«Κύριε, σε παρακαλώ,ποτέ να μη μ’ αφήσεις,
το αδύναμο χεράκι μου σφιχτά να το κρατήσεις.
Καραδοκούνε οι εχθροί και θέλουν να με πάρουν,
από εσέ ν’ αποκοπώ για να με απαγάγουν.
Δεν θα σου λέω άλλα ΓΙΑΤΙ στα προβλήματά μου,
γιατί τώρα πλέον έμαθα τα λάθη είναι δικά μου.
Ποτέ δε φταις Κύριε εσύ, για όλα εγώ φταίω,
αρκεί να έχω λεβεντιά, μέσα μου να το λέω.
Οι αμαρτίες μου είναι αυτές που αλλάζουν την πορεία,
κι αντί για αγαθή ζωή φέρνουν την τιμωρία.
Εσύ δεν είσαι τιμωρός δεν θες την αδικία.
Εσύ για μας σταυρώθηκες, μόνο από ΘΥΣΙΑ!
Οι άνθρωποι πορεύονται με φθόνο και κακίες,
φρικτά εγκλήματα ποιούν μεγάλες αδικίες.
Σ’ ευχαριστώ που φώτισες τα μάτια της ψυχής μου,
και έμαθα και γνώρισα το Θείο Λυτρωτή μου!
Έμαθα να σε αγαπώ, χωρίς να σου ζητάω,
είναι ανάγκη μου ΔΥΝΑΤΗ το να σε αγαπάω!
Γιατί έτσι τρέφεται η ψυχή το κάθε κύτταρό μου
ισορροπεί το είναι μου, η ψυχή και το μυαλό μου!
Δέξου Ιησού μου από εμέ το ταπεινό μου δώρο.
ΣΥΓΓΝΩΜΗ και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Αυτές τις λέξεις μόνο…
Τώρα που Σε γνώρισα και μπήκες στη ψυχή μου
ΕΣΥ είσαι η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΕΣΥ είσαι η ΖΩΗ ΜΟΥ!»
ΠΑΤΗΡ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ.
.){kind=link}
0 Σχόλια