Οταν λέμε τό Κομποσχοίνι καί σκεπτόμαστε αυτούς γιά τούς οποίους θέλουμε νά προσευχηθούμε, κίνητρό μας είναι η αγάπη.- Θεέ μου, Εσύ ξέρεις πόσο αγαπώ αυτόν τόν άνθρωπο. Η αγάπη αυτή, δέν είναι δική μου, γιατί Εσύ είσαι η Πηγή τής Αγάπης. Απ'αυτή τήν Πηγή τής Αγάπης παίρνω κι εγώ καί Σού τόν προσφέρω αυτόν τόν άνθρωπο. Σέ παρακαλώ, νά τού δώσεις Φώτιση,νά τού δώσεις Ελεος, νά τού δώσεις Δύναμη,νά τού δώσεις Πίστη, νά τού δώσεις όλα τά πλόύσια Ελέη Σου,πού μόνο Εσύ δίνεις. Εγώ, μόνο τήν ταπεινή μου αγάπη, μπορώ νά προσφέρω. Καί Σέ παρακαλώ γιά..(κι αφού πείς αυτόν τόν πρόλογο, παίρνεις έναν κόμπο καί λές ):..τόν τάδε... τήν τάδε...κ.ο.κ καί φέρνεις νοερά στά πόδια Τού Χριστού, αυτά τά πρόσωπα, σάν νά είναι γονατιστοί καί νά προσεύχονται μπροστά Του αυτοί οί ίδιοι πραγματικά, όπως λέει ο Προσκυνητής. Εχω εμπειρία πολλών ετών, ότι κάνει Ο Θεός πολλά θαύματα μ'αυτή τήν προσευχή. Γιατί Ο Θεός μάς θέλει Συνεργούς. Οσο τιποτένιοι κι άν είμαστε. Γιατί είμαστε τά Πλάσματά Του καί μ'αυτά τά Πλάσματα έχει νά δουλέψει...
Η Ασκητική τής Αγάπης.
Γερόντισσα Γαβριηλία.
Γερόντισσα Γαβριηλία.
0 Σχόλια