- Εί δέ εγνώκειτε τί εστίν :έλεον θέλω καί ού θυσίαν,ούκ άν κατεδικάσατε τούς αναιτίους- (Ματθ.12,καί Ωσηέ 6,6 ). Αυτά τά λόγια είναι τού προφήτη Ωσηέ,τά οποία επανέλαβε Ο Κύριος Ιησούς Χριστός:-Ελεον θέλω καί ού θυσίαν-καί προσέθεσε ότι εάν είχατε μάθει καί κατανοήσει τί σημαίνουν αυτοί οί λόγοι,τότε δέν θά κατακρίνατε κανέναν. Αυτό σημαίνει ότι η κατάκριση τών ενόχων καί τών αθώων,πηγάζει από τήν ανοικτίρμονα καρδιά. Εάν οί άνθρωποι είχαν καταλάβει ότι Ο Θεός πρώτα απ'όλα επιθυμεί τό έλεος (τήν συγχωρητικότητα) καί όχι τήν θυσία,εάν είχαν έλεος στήν καρδιά τους, δέν θά κατέκριναν τούς αθώους, αλλά ούτε καί τούς ενόχους.Γιατί κάθε κατάκριση τού πλησίον μας, μαρτυρεί ότι η καρδιά μας δέν είναι ελεήμων,ότι είναι γεμάτη χαιρεκακία, ότι μέ ευχαρίστηση ακούμε γιά τίς αμαρτίες τών αδελφών μας, απολαμβάνουμε νά ακούμε γι'αυτές μέ διεστραμμένη διαβολική χαρά καί χαιρόμαστε πού αυτοί είναι ακάθαρτοι καί αμαρτωλοί. Στόν λογισμό αυτό προσθέτουμε πάντα μέσα στήν καρδιά μας καί άλλον ένα:-Αλλά εμείς δέν είμαστε τέτοιοι- καί βλάσφημα συμπληρώνουμε:- Δόξα τώ Θεώ-. Εάν η καρδιά μας ήταν οικτίρμων,εάν είμασταν ταπεινοί, ποτέ δέν θά κατακρίναμε, ποτέ δέν θά χαιρεκακούσαμε, βλέποντας τίς αμαρτίες τών πλησίον μας, αλλά θά τούς συμπεριφερόμασταν όπως ακριβώς οι Αγιοι οι οποίοι ποτέ δέν χαιρεκακούσαν, γιατί η καρδιά τους ήταν πλήρης ελέους καί γνώριζαν ότι τό έλεος επαινείται περισσότερο από τήν κρίση.Εάν έβλεπαν αδελφό ή αδελφή νά αμαρτάνει, δέν τούς κατέκριναν. Ελεγαν μέσα στήν καρδιά τους: -Εάν Ο Θεός ο οποίος θά μπορούσε νά είχε κάψει αυτούς πού αμαρτάνουν, δέν τούς καίει, αλλά τούς υπομένει, τότε ποιός είμαι εγώ πού θά τούς κατακρίνω; Σκέφτονταν:- Γνωρίζω άραγε τί έχει συμβεί στήν ζωή καί στήν καρδιά αυτού τού ανθρώπου, τόν οποίο βλέπω νά έχει αμαρτήσει; πιθανόν νά έκανε μεγάλους αγώνες ευσεβείας καί μετανοίας. Ισως καί τώρα, όταν αμαρτάνει, μετανοεί καί χύνει δάκρυα πικρά,πιθανόν ακόμη κι αιματηρά δάκρυα.Γνωρίζω άραγε τί υπάρχει στήν καρδιά του; Κι αφού δέν γνωρίζω, αυτό τό γνωρίζει μόνο Ο Θεός, πώς θά τολμήσω νά κατακρίνω τόν αδελφό μου; Οί Αγιοι Γέροντες όταν έβλεπαν ανθρώπους πού αμαρτάνουν,κλέφτες,ληστές, ακόμη καί τίς πόρνες,ταπεινά χαμήλωναν τά μάτια τους στήν γή καί προσεύχονταν γι αυτούς, ώστε Ο Κύριος νά τούς συγχωρέσει καί νά τούς οδηγήσει στόν δρόμο τής σωτηρίας.Κανέναν δέν κατέκριναν, γιατί η καρδιά τους ήταν πλήρης ελέους. Νά θυμόσαστε αυτούς τούς λόγους Τού Χριστού:-Ελεον θέλω καί ου θυσίαν-. Νά είσαστε οικτίρμονες καί επιεικείς, κανέναν νά μήν κατακρίνετε καί πρό πάντων νά μήν υπερηφανεύεστε.Νά μήν σκέφτεσθε ότι είσαστε καλύτεροι από τούς ανθρώπους πού αμαρτάνουν,αλλά ότι είσαστε χειρότεροι από όλους τούς ανθρώπους. Αυτό είναι η ταπείνωση, πού είναι η πρώτη,η θεμελιώδης αρετή τού χριστιανισμού. Είθε Ο Κύριος καί Θεός μας Ιησούς Χριστός, νά σάς αξιώσει όλους τής αγίας ταπείνωσης καί τής ελεήμονος καρδίας. Αμήν !
Αγίου Λουκά. Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως καί Κριμαίας.
0 Σχόλια