Άγιος Παΐσιος κατά τη νήστεια του Δεκαπενταυγούστου.
Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αµέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι;
Ακου παιδι μου:
Όταν ήµουν στην Μονή Φιλοθέου, µια φορά, αµέσως µετά την αγρυπνία της Παναγίας µε έστειλε ένας Προϊστάμενος να πάω ένα γράµµα στην Μονή Ιβήρων.
Ύστερα έπρεπε να πάω κάτω στον αρσανά της µονής και να περιµένω ένα γεροντάκι που θα ερχόταν µε το καραβάκι, για να το συνοδεύσω στο µοναστήρι µας απόσταση µιάµιση ώρα µε τα πόδια.
Ήµουν από νηστεία και από αγρυπνία. Τότε την νηστεία του Δεκαπενταυγούστου την χώριζα στα δύο∙
Μέχρι της Μεταµορφώσεως δεν έτρωγα τίποτε,
Την ηµέρα της Μεταµορφώσεως έτρωγα, και µετά µέχρι της Παναγίας πάλι δεν έτρωγα τίποτε.
Έφυγα λοιπόν αµέσως και ούτε σκέφθηκα να πάρω µαζί µου λίγο παξιµάδι.
Έφθασα στην Μονή Ιβήρων, έδωσα το γράµµα και κατέβηκα στον αρσανά, για να περιµένω το καραβάκι.
Θα ερχόταν κατά τις τέσσερις το απόγευµα, αλλά αργούσε να έρθει.
Άρχισα εν τω µεταξύ να ζαλίζοµαι.
Πιό πέρα είχε µια στοίβα από κορµούς δένδρων, σαν τηλεγραφόξυλα, και είπα
«Ας πάω να καθήσω εκεί που είναι λίγο απόµερα, για να µη µε δεί κανείς και αρχίσει να µε ρωτάει τι έπαθα».
Όταν κάθησα, κάνω κοµποσχοίνι στην Παναγία να µου οικονοµήσει κάτι.
Αλλά αµέσως αντέδρασα και είπα:
«Ταλαίπωρε, για τέτοια τιποτένια πραγµατα θα ενοχλείς την Παναγία;».
Τότε βλέπω µπροστά µου έναν Μοναχό.
Κρατούσε ένα στρογγυλό ψωµι, δύο σύκα και ένα µεγάλο τσαµπι σταφύλι.
«Πάρε αυτά, µου είπε, εις δόξαν της Κυρίας Θεοτόκου», και χάθηκε.
Ε, τότε διαλύθηκα∙ µε έπιασαν τα κλάμµατα, ούτε ήθελα να φάω πιά …
Πα, πα! Τι Μάνα είναι Αυτή!
Να φροντίζει και για τις µικρότερες λεπτοµέρειες!
Ξέρεις τι θα πεί αυτό!
Η Παναγία, όποτε έχουµε ανάγκη, απαντά αµέσως στην προσευχή µας.
0 Σχόλια