Παιδιά μου, όταν ακούμε το «εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου» στη Θεία Λειτουργία να σταυρώνουμε τον νου μας, και όπου πονάμε και να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων και όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη. Θέλω και κάτι επί πλέον να επισημάνω για την Θεία Λειτουργία, για τη στιγμή του «Αξιόν έστι». Εκείνη την ώρα να προσέχουμε τον λογισμό μας και να σταυρώνουμε όλο το σώμα μας, διότι είναι παρών ο Θεός. Εκείνη την ώρα αποκαλύπτει πολλά πράγματα ο Θεός και πολύ μας ενισχύει. Εκείνη την ώρα επισκιάζει η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος. Η δε Παναγία όλα τα εξορκίζει, είτε πειρασμό, είτε αρρώστια. Στο «εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου» να σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε και να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων και όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη.
Την ώρα που εύχεται ο ιερεύς και λέει:
«Μνήσθητι Κύριε... ζώντων και τεθνεώτων» να γονατίζουμε, αν μπορούμε και οι εκκλησιαστικές μοναχές και να προσευχόμαστε για όλους τους ανθρώπους.
Κάποτε είχε έρθει ο κύριος, που χάρισε στο Μοναστήρι τα βιβλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Είχε ένα επίμονο πονοκέφαλο και είχε ξοδέψει πολλά χρήματα στους γιατρούς, χωρίς να βρει θεραπεία. Άκουσε λοιπόν σε μία Θεία Λειτουργία φωνή που του είπε:
«Την ώρα που θα λέει ο ιερεύς το «εξαιρέτως», να σταυρώσεις τον πόνο σου». Αυτό ήταν, σταυρώθηκε και πέρασε.
ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ
0 Σχόλια