Ενας μοναχός, είπε ο Αββάς Ιωάννης παρακολουθούσε τήν ψαλμωδία, μέ αληθινή συναίσθηση καί μάλιστα στήν αρχή κάθε Ακολουθίας έδειχνε μέ τήν έκφραση τού προσώπου του καί μέ τίς κινήσεις του, πώς συνομιλούσε μέ κάποιον.Στό τέλος μιάς Ακολουθίας τόν πλησίασε καί τόν ρώτησε. -Πές μου καλέ μου αδελφέ γιατί είσαι τόσο συνεπαρμένος καί μέ ποιόν μιλάς στήν αρχή κάθε Ακολουθίας? -Εχω τήν συνήθεια, πάτερ Ιωάννη, νά συμμαζεύω τούς λογισμούς μου όλους,στήν Αρχή τής Ιεράς Ακολουθίας καί όταν συναχθούν,τούς λέω ζωηρά -Δεύτε προσκυνήσωμεν καί προσπέσωμεν Χριστώ τώ Βασιλεί καί Θεώ ημών. -Σέ μακαρίζω,αδελφέ. Πολύ σωστά σκέπτεσαι καί ενεργείς. Γι αυτό καί χαίρεσαι βαθειά τίς Ιερές Ακολουθίες. Πολύ σωστά. Μέ παραδειγματίζεις. Σ'ευχαριστώ.
Ο Χρυσαετός τού Παραδείσου. Ο Αγιος Ιωάννης τής Κλίμακος. Ιωσήφ Δ.Αγαπητού.
0 Σχόλια