Ο δρόμος του έφερε κάποτε έναν κυνηγό, πάνω στό βουνό τού Μεγάλου Αντωνίου.Μέ κατάπληξη είδε τόν ξακουστό Ερημίτη νά παίζει μέ τούς μαθητές του. Στάθηκε σαστισμένος καί τούς παρατηρούσε. Ο Οσιος πού κατάλαβε τήν αιτία τής απορίας του, τού είπε. -Κυνηγέ μου, γιά τέντωσε τό τόξο σου. Ο κυνηγός υπάκουσε στήν εντολή τού Γέροντος. -Τέντωσε ακόμη. Εκείνος τό έφερε στό πιό τεταμένο σημείο. -Ακόμη λίγο, επέμενε ο Οσιος. - Δέν γίνεται Αββά. Λίγο θέλει νά σπάσει. - Τό ίδιο γίνεται καί μ'εμάς τούς Ασκητάς εξήγησε ο σοφός Πατήρ. Αν βιάσωμε τούς εαυτούς μας νά περάσουμε τά όρια τής ψυχικής καί σωματικής μας αντοχής, κυριολεκτικά θά συντριβούμε. Γι αυτό κάνουμε κάποια συγκατάβαση.Γεροντικόν. Σταλαγματιές από τήν Πατερική Σοφία.
0 Σχόλια