ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.

Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, Ουράνιε Πατέρα μου, προσδοκώ μέ λαχτάρα τήν ώρα εκείνη, πού η ψυχή μου ελεύθερη,θά κατευθύνεται πρός Εσένα. Καί φαντάζομαι πώς Εσύ στέκεσαι κάπου στό βάθος, μέ κοιτάζεις καί μού λές γλυκά. -Παιδί μου, έλα κοντά μου,σέ περίμενα... Ω! τί μεγάλη χαρά νιώθει η ψυχή μου! -Επί τέλους βρίσκομαι κοντά στόν Πατερούλη, τόν μόνο πού γνώρισα σ'αυτή τήν ζωή.Τόν Αγαπημένο, Τόν Τρυφερό, Αυτόν πού αγκαλιάζει καί συγχωρεί τά άτακτα παιδία Του.Αυτόν πού μακροθυμεί καί περιμένει τό κάθε απολωλός ,νά επιστρέψει στό μανδρί Του. Λατρεμένε Πατερούλη, δέν μπορώ νά πιστέψω πώς τά κατάφερα(μέ τήν δική Σου βοήθεια,φυσικά)ήτανε τόσο δύσκολα τά πράγματα εκεί κάτω.Ησαν τόσες πολλές οί πτώσεις μου, πού πάρα πολλές φορές Σέ ένιωθα νά απομακρύνεσαι λυπημένος, εξ αιτίας μου.Καί τότε πονούσε η ψυχή μου, γιατί Σέ είχε λυπήσει καί τά δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα,προσπαθώντας νά ξεπλύνουν τό κρίμα,τό λάθος,τόν θυμό, τά άστοχα λόγια, πού Σέ πλήγωσαν.Μά Εσύ Μεγάλε Ουράνιε Πατέρα μου, πάλι μού χαμογελούσες καί μού θύμιζες πόσο μακρόθυμος καί στοργικός Είσαι. Πόσα -ευχαριστώ-λοιπόν Σού πρέπουν? Πόσες πράξεις αγάπης καί αυτοθυσίας Σού αξίζουν,πόση αυταπάρνηση πρέπει νά δείξω, από ευγνωμοσύνη καί λατρεία σ'Εσένα?
Γι αυτό, Πατέρα μου Αγαπημένε, τώρα πού βρίσκομαι ακόμα εδώ,ανάμεσα στό αγριεμένο πλήθος κι Εσύ ξέρεις πόσο προσπαθώ νά Σ'ευχαριστήσω,-άν καί χωρίς επιτυχία-, όχι γιατί σέ φοβάμαι αλλά γιατί γέμισες τήν ψυχή μου μέ ευγνωμοσύνη καί τήν καρδιά μου μέ λατρεία σ'Εσένα καί στήν Υπεραγία Θεοτόκο τήν Μανούλα όλου τού κόσμου.Δώσε μου Σέ παρακαλώ δύναμη , πίστη βαθειά, αγάπη ατέλειωτη σέ όλους τούς συνανθρώπους μου,ώστε νά αποφεύγω τά λάθη πού Σέ πληγώνουν.Βοήθησέ με νά ξεριζώσω όλα τά αγκάθια τής ψυχής μου, ώστε όταν εκείνη η ευλογημένη ώρα φθάσει, νά είμαι άξια νά ακούσω αυτή τήν γλυκιά καί τόσο επιθυμητή κουβέντα. - Ελα κοντά Μου παιδί μου, σέ περίμενα !!!


Η ανάξια δούλη σου Κ.Μ.