Η καλή μας αυτή κυρία, που λιτάνευε μαζί με τον τρελο-Γιάννη, προσπαθώντας να τον σωφρονίσει, του έλεγε: «Κωνσταντίνε μου, άσε κάτω την γλάστρα τώρα! Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά τέτοια ημέρα και ώρα»! Κι αυτός της απάντησε: «Αυτό που βλέπεις, είναι τρέλα με νόημα! Εσύ να βλέπεις τη γλάστρα. Και να δεις, που στο τέλος όλοι θα πέσουν να προσκυνήσουν»!
Έφτασε λοιπόν και το τέλος της λιτανείας, και ο προϊστάμενος ιερέας, «μεγάλη τη φωνή», απήγγειλε από το Συνοδικόν της Ορθοδοξίας τον γνωστό θριαμβευτικό λόγο: «Αύτη η πίστις των Αποστόλων, αύτη η πίστις των Πατέρων, αύτη η πίστις των Ορθοδόξων, αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξεν».
Τότε και τρελο-Γιάννης, «στεντορία τη φωνή», έχοντας ακόμη τη γλάστρα με τα μαραμένα λουλούδια πάνω στο κεφάλι του, άρχισε να φωνάζει: «Χριστός ανέστη, χριστιανοί»! Και τότε, έκπληκτοι όλοι, είδαν στη γλάστρα να ζωντανεύουν τα μαραμένα λουλούδια και να ανθίζουν! Κι ο τρελο-Γιάννης άρχισε μέσα στη σαλότητά του να προφητεύει: «Έτσι θα ανθίσει η Ορθοδοξία σε λίγα χρόνια! Έτσι θα καρποφορήσει σε όλο τον κόσμο»! Και ο τρελός προφήτης χάθηκε τρέχοντας τους δρόμους της ταλαιπωρημένης μα κι αγιασμένης Αθήνας…
Από το νέο βιβλίο: «Μητροπολίτου Μόρφου Νεόφυτου Ομιλίες – ΤΟΜΟΣ Α'»

0 Σχόλια