Ο ΑΝΤΙΔΙΚΟΣ ΥΜΩΝ ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΩΣ ΛΕΩΝ ΩΡΥΟΜΕΝΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΕΙ ΖΗΤΩΝ ΤΙΝΑ ΚΑΤΑΠΙΕΙ.

 

Σὰν λιοντάρι
Ὁ Απόστολος Πέτρος στὴν Α΄ καθολική του ἐπιστολὴ χαρακτηρίζει τὸν διάβολο λιοντάρι ποὺ βρυχᾶται καὶ ἀναζητεῖ μὲ μανία τὸ θήραμά του νὰ τὸ κατασπαράξει. «…Ὁ αντίδικος υμών διάβολος», γράφει, «ὡς λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίει» (Α΄ Πέτρ. ε΄ 8)· σὰν λιοντάρι πεινασμένο ποὺ μὲ τὴν τρομακτική του φωνὴ φοβερίζει τὸ θήραμά του κινείται ο διάβολος, προκειμένου νὰ καταστρέψει κάποιον πιστὸ χριστιανό.
Τὴν ιδια εἰκόνα χρησιμοποιεῖ καὶ ο προφήτης καὶ βασιλιὰς Δαβὶδ στὸν 7ο Ψαλμὸ καὶ παρακαλεῖ τὸν Κύριο νὰ τὸν προστατεύσει ἀπὸ τὸν πονηρὸ λέγον­τας: «μή ποτε αρπάσει ως λέων τὴν ψυχήν μου» (Ψαλ. ζ΄ 3)· μήπως τυχὸν ορ­μήξει σὰν λιοντάρι καὶ κατασπαράξει τὴ ζωή μου.
Μὲ τὴν εἰκόνα αὐτὴ παρουσιάζεται ἡ δύναμη ποὺ ἔχει ὁ πονηρός, ὅση βέβαια ὁ Κύριος τού επιτρέπει, καὶ ἡ μανία ποὺ ἔχει εναντίον τών ανθρώπων. «Ἀκούραστος δὲν παύει νύχτα-μέρα νὰ κινεῖται καὶ νὰ ἐνεργεῖ ­προσπαθώντας νὰ καταπιεῖ καὶ νὰ ἀπολέσει ψυχές», σημειώνει ο αείμνηστος καθηγητὴς Παν. Τρεμπέλας. Μεθοδεῖες ποικίλες χρη­σιμοποιεῖ, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ φαντασθούμε καὶ δὲν ­καταλαβαίνουμε: καχυποψίες, συκοφαντίες, ψεύδη, μίση, διχόνοιες κ.α., καὶ ολα ὁδηγοῦν στὴν α­­­μαρτία. Στόχος του ν’ απογοητεύσει τὸν ανθρωπο, νὰ τὸν κατακρημνίσει στὴν α­­μαρτία, νὰ τὸν υποδουλώσει σωματικὰ καὶ ψυχικά.
Φαίνεται πὼς εἶναι ἰσχυρότερος απὸ μᾶς, νικητής, πὼς αὐτὸς κυβερνᾶ τὸν κόσμο – «κοσμοκράτωρ». Ὡστόσο ἡ δύναμή του εἶναι μὲν μεγάλη, ἀλλὰ εἶναι περιορισμένη.
Ὅσο ὅμως μεγάλη καὶ αν εἶναι ἡ λύσσα τοῦ ασπονδου αὐτοῦ ἐχθροῦ μας, ὅσο πολυπληθὴς καὶ ἂν εἶναι ἡ παράταξη τῶν ὀργάνων του τὰ ὁποῖα κινητοποιεῖ ἐναντίον μας, δὲν δειλιάζουμε, δὲν πτοούμαστε, δὲν αποθαρρυνόμαστε. Γιατί; Διότι «μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν» Κύριος (Α΄ Ἰω. δ΄ 4). Μεγαλύτερος, ἰσχυρότερος, παντοδύναμος εἶναι ὁ Κύριος ποὺ εἶναι μαζί μας. Κανεὶς ἄλλος δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς προστατεύσει, νὰ μας ενισχύσει απὸ τὶς λυσσώδεις επιθέσεις καὶ επιβουλές του. Μὲ τὴ δική Του χάρη ομως γινόμαστε δυνατοὶ καὶ ικανοὶ ν’ αντιμετωπίσουμε τὶς παγίδες τού διαβόλου. Μὲ τὴ χάρη τού Χριστού αλλάζουν οἱ οροι τού πολέμου. Πλέον γίνεται ὁ πιστὸς λιοντάρι ποὺ κατανικάει τὸν διάβολο.
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος χρησιμοποιεῖ τὴν εἰκόνα αὐτὴ τοῦ λιονταριοῦ γιὰ τοὺς πιστούς, λέγοντας πὼς εἶναι «λέοντες πύρ πνέοντες». Πότε; Μετὰ τὴ συμμετοχή τους στὸ Μυστήριο τῆς θείας κοινωνίας. Μετὰ τὴν ενωσή τους μὲ τὸν Θεό. Πιστοὶ ποὺ ἀξιώθηκαν νὰ δεχθούν μέσα τους τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Τού παντοδυνάμου Θεοῦ εἶναι οἱ ἴδιοι λιοντάρια ποὺ βγάζουν φωτιὰ απὸ τὸ στόμα τους, ετοιμοι ν’ αντιμετωπίσουν τὶς ἐπιθέσεις τοῦ πονηρού καὶ νὰ νικήσουν.
Ἔχουμε αὐτὴ τὴ δύναμη οἱ χριστιανοί. Μάς τὴ δίνει ὁ παντοδύναμος Κύριος καὶ Θεός μας, αρκεῖ νὰ θέλουμε καὶ νὰ επιδιώκουμε συνεχῶς νὰ εἴμαστε ενωμένοι μαζί Του μὲ τὴν προσευχή, τὴν πνευματικὴ μελέτη, τὴν τακτικὴ συμμετοχὴ στὰ ἱερὰ Μυστήρια, ἰδιαιτέρως τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως καὶ τῆς θείας Κοινωνίας. Ἀπὸ αυτὴ τὴν ενωσή μας αντλοῦμε χάρη, δύναμη, βοήθεια. Τὸ διαβάζουμε στὶς Εὐχὲς τής θείας Μεταλήψεως: Ἡ θεία Κοινωνία γίνεται «εἰς αποτροπὴν πάσης ἐνεργείας διαβολικῆς… εἰς ρῶσιν τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος… εἰς προσθήκην τής θείας Σου χάριτος».
Εχουμε ασφαλώς νιώσει τέτοιες στιγμὲς δυνάμεως, ενισχύσεως καὶ βοήθειας οὐράνιας στὸν πνευματικό μας αγώνα. Εχουμε ἐμπειρία τῆς δυνάμεως ποὺ χαρίζει ο Χριστός μας, γευθήκαμε νίκες, κατακτήσεις πνευματικὲς μὲ τὴ δική Του ενίσχυση.
Στόχος μας ενας: νὰ εἶναι μόνιμες οἱ στιγμὲς αυτὲς καὶ ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μας. Ὅπως τὸ βλέπουμε καθαρὰ στὴ ζωὴ τών Ἁγίων τής Ἐκκλησίας μας, οἱ οποῖοι κατόρθωσαν μὲ τὴ δύναμη τού Θεοῦ νὰ παραμένουν αγρυπνοι στὶς επιβουλὲς καὶ τὶς επιθέσεις τού αοράτου εχθρού μας καὶ νὰ νικούν ντροπιάζοντας ετσι τὸν πονηρό.
Μὴ φοβόμαστε τὸν «ωρυόμενον λέοντα» ποὺ προσπαθεῖ νὰ μάς κατασπαράξει. Εχουμε μαζί μας τὸν ­παντοδύναμο Κύριο καὶ εἴμαστε «λέοντες πύρ πνέ­οντες»!

“Ο ΣΩΤΗΡ”