ΕΛΥΠΗΣΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΘΕΟ.

Ὁ Αδάμ, ο πατέρας τής οἰκουμένης, εγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τής θείας αγάπης. Ετσι, μετά τήν εξωσή του από τόν Παράδεισο γιά τό αμάρτημά του, εγκαταλειμμένος από τήν αγάπη Τού Θεού, θλιβόταν πικρά καί οδυρόταν μέ βαθείς στεναγμούς. Ὅλη η ερημος αντηχούσε από τούς λυγμούς του. Η ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: -Ἐλύπησα Τόν αγαπημένο μου Θεό-. Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, οσο γιά τήν απώλεια τής θείας αγάπης, πού τραβά αχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό.

Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα Τόν Θεό κι υστερα εχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό αδαμιαίο πένθος. Θλίβεται η ψυχή καί μεταμελείται σφοδρώς, οταν προσβάλει Τόν αγαπημένο Κύριο".

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης