Ο Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, είχε ένα φίλο αγαπημένο, πού ονομαζόταν Ιώβ, ο οποίος ήταν άνθρωπος πολύ απλός καί πολύ ενάρετος. Μ'αυτόν κάποια φορά συνομιλούσε καί τού ανέφερε σχετικά μέ τήν αδιάλειπτη προσευχή, πώς κάθε άνθρωπος πρέπει νά αγωνίζεται στό θέμα τής προσευχής, ώστε νά φθάσει νά προσεύχεται ακατάπαυστα. Οπως τό παραγγέλει ο απόστολος Παύλος σέ όλους τούς Χριστιανούς.- Αδιαλείπτως προσεύχεσθε-. Καί καθώς τό λέει καί ο προφήτης Δαβίδ...-Βλέπω πάντοτε Τόν Κύριό μου, νά βρίσκεται ενώπιόν μου. ( Καί Τόν έβλεπε,προσευχόμενος ακατάπαυστα,) παρ'όλο πού ήταν βασιλιάς καί είχε όλη τήν μέριμνα γιά τό βασίλειό του. Καθώς μάς τό εξηγεί καί ο Θεολόγος Γρηγόριος, λέγοντας ότι όλοι οί Χριστιανοί πρέπει νά επιδιδόμαστε στήν προσευχή καί νά μνημονεύουμε τό όνομα Τού Θεού, περισσότερο κι από τήν αναπνοή μας.- Μνημονευτέον Τού Θεού μάλλον ή αναπνευστέον-.Καθώς λοιπόν τά έλεγε αυτά ο Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, στόν φίλο του τόν Ιώβ, τού υπογράμμιζε ότι, όχι μόνο πρέπει νά φροντίζουμε νά προσευχόμαστε εμείς αδιαλείπτως,αλλά καί νά παρακινούμε κι όλους τούς άλλους,μοναχούς καί λαϊκούς, σοφούς καί αμόρφωτους,γυναίκες καί παιδιά, νά προσεύχονται καί αυτοί ακατάπαυστα. Τά άκουσε αυτά ο Γέροντας Ιώβ καί τά θεώρησε υπερβολικά καί νεωτεριστικά, γι αυτό άρχισε νά αντιλέγει πρός τόν άγιο Γρηγόριο καί νά τού λέει πώς η αδιάλειπτη προσευχή, είναι μόνο γιά τούς ασκητές καί τούς μοναχούς,πού είναι έξω από τόν κόσμο καί τούς περισπασμούς κι όχι γιά τούς κοσμικούς πού μπλέκονται μέ τόσες μέριμνες κι έχουν καί τόσες δουλειές. Αλλά ο άγιος Γρηγόριος τού έφερνε κι άλλες μαρτυρίες κι αποδείξεις, όμως ο Γέροντας Ιώβ δέν πειθόταν καί ο σοφός άγιος Γρηγόριος, γιά νά αποφύγει τήν φιλονικία καί τήν πολυλογία, υποχώρησε καί σιώπησε κι έτσι πήγε ο καθένας στό κελλί του. Ενώ όμως προσευχόταν ο Γέροντας Ιώβ, φανερώθηκε μπροστά του Αγγελος Κυρίου, σταλμένος από Τόν Θεό..- πού θέλει όλοι οί άνθρωποι νά σωθούν καί νά έλθουν σέ επίγνωση τής αληθείας-. Ο Αγγελος τόν έλεγξε αυστηρά πού φιλονικούσε μέ τόν άγιο Γρηγόριο καί τού έφερνε αντιρρήσεις, σέ θέματα τόσο ξεκάθαρα καί φανερά,από τά οποία εξαρτάται η σωτηρία τών Χριστιανών καί τού παρήγγειλε ότι τό θέλημα Τού Θεού είναι, νά προσέχει πολύ στό εξής καί νά μήν πεί τίποτα αντίθετο, γιά τό θέμα αυτό τής προσευχής, στόν άγιο Γρηγόριο, γιατί μ'αυτή του τήν στάση, αντιστέκεται στό θέλημα Τού Θεού. Αλλά ούτε στόν νού του νά κρατήσει τέτοιο λογισμό καί νά σκέπτεται διαφορετικά απ'οτι τού εξήγησε ο άγιος. Τότε ο απλός εκείνος Γέροντας, πήγε αμέσως στόν άγιο Γρηγόριο κι έπεσε στά πόδια του,ζητώντας του συγχώρηση γιά τήν αντίσταση καί φιλονικία του καί τού έκανε γνωστά, όσα τού είπε ο Αγγελος Τού Κυρίου. Βλέπετε αδελφοί μου, πώς όλοι οί Χριστιανοί, από τόν πιό μικρό μέχρι τόν πιό μεγάλο, έχουν χρέος νά προσεύχονται αδιάλειπτα μέ τήν νοερά προσευχή..- Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με-? Βλέπετε ότι πρέπει οπωσδήποτε νά τό συνηθίσει νά τό λέει ο νούς καί η καρδιά μας ? Σκεφθείτε πόσο ευαρεστείται Ο Θεός μέ τήν προσευχή μας αυτή καί πόση χάρη καί ωφέλεια λαμβάνουμε απ'αυτήν, ώστε από τήν άκρα Του φιλανθρωπία, έστειλε καί ουράνιο Αγγελο στόν Γέροντα Ιώβ, γιά νά μάς τό αποκαλύψει, ώστε νά μήν αμφιβάλλουμε πιά γιά τό θέμα αυτό. Αλλά οί κοσμικοί λένε - Εμείς είμαστε μέσα σέ τόσες υποθέσεις καί μέριμνες πώς είναι δυνατόν νά προσευχόμαστε αδιάλειπτα ? Κί εγώ τούς αποκρίνομαι...- Ο Θεός δέν παρήγγειλε σ'εμάς κάτι πού δέν μπορεί νά πραγματοποιηθεί, αλλά μάς ζήτησε πράγματα πού μπορούμε νά τά κάνουμε. Επομένως κι αυτό είναι δυνατόν νά τό επιτύχει εκείνος πού ζητά επίμονα τήν σωτηρία τής ψυχής του.Γιατί, άν ήταν αδύνατον, θά ήταν γενικά γιά όλους τούς κοσμικούς καί δέν θά είχαν βρεθεί στόν κόσμο τόσοι πολλοί νά τό επιτύχουν. Φιλοκαλία, εκδ.Περιβόλι τής Παναγίας, Θεσσαλονίκη 1993.
){kind=link}
0 Σχόλια