ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΟΓΙΣΜΩΝ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.( ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ).

Γέροντα, πώς γίνεται τὸ ίδιο πράγμα νὰ τὸ βλέπουν διαφορετικὰ δύο ανθρωποι?
Ὅλα τὰ μάτια βλέπουν τὸ ίδιο καθαρά? Γιὰ νὰ δεί κανεὶς καθαρά, πρέπει νὰ εχει τὰ μάτια τής ψυχής του υγιέστατα, γιατὶ τότε εχει τὴν εσωτερικὴ καθαρότητα.
– Γιατί, Γέροντα, μερικὲς φορές, τὸ ἴδιο περιστατικὸ ενας τὸ θεωρεί ευλογία καὶ άλλος δυστυχία?
– Καθένας τὸ ερμηνεύει ανάλογα μὲ τὸν λογισμό του.
Τὸ κάθε πράγμα μπορείς νὰ τὸ δείς απὸ τὴν καλή του πλευρὰ ή απὸ τὴν κακή του πλευρά. Είχα ακούσει τὸ εξής περιστατικό:
-Σὲ ενα μοναστήρι ποὺ βρισκόταν σὲ κατοικημένη περιοχὴ είχαν τυπικὸ νὰ κάνουν εσπερινὸ καὶ όρθρο τὰ μεσάνυχτα όπου πήγαιναν καὶ κοσμικοί, γιατί τὸ μοναστήρι ήταν περιτριγυρισμένο απὸ σπίτια ποὺ σιγὰ-σιγὰ είχαν χτισθεί εκεί κοντά.
Μιὰ φορὰ ενας αρχάριος νέος μοναχὸς ξέχασε τὸ κελλί του ανοιχτὸ καὶ μπήκε μέσα μιὰ γυναίκα. Οταν τὸ έμαθε, στενοχώρια, κακό! Ω!, μολύνθηκε τὸ κελλί!
Τρομερό, χάθηκε ο κόσμος! Παίρνει οινόπνευμα, ρίχνει στὸ πάτωμα καὶ βάζει φωτιά, γιὰ νὰ τὸ απολυμάνει! Παραλίγο νὰ κάψει τὸ μοναστήρι.
Τὸ πάτωμα τού κελλιού του τὸ εκαψε, τὸν λογισμό του όμως δὲν τὸν έκαψε. Εκείνον έπρεπε νὰ κάψει, γιατὶ τὸ κακὸ στὸν λογισμό του βρισκόταν.
Αν έφερνε καλὸ λογισμὸ καὶ έλεγε οτι η γυναίκα μπήκε στὸ κελλί απὸ ευλάβεια, γιὰ νὰ ωφεληθεί, γιὰ νὰ πάρει χάρη καὶ νὰ αγωνισθεί καὶ αυτὴ στὸ σπίτι της, θὰ αλλοιωνόταν πνευματικὰ καὶ θὰ δόξαζε Τὸν Θεό.
Απὸ τὴν ποιότητα τών λογισμών ενὸς ανθρώπου φαίνεται η πνευματική του κατάσταση. Οι άνθρωποι κρίνουν τὰ πράγματα ανάλογα μὲ τὸ περιεχόμενο ποὺ εχουν μέσα τους.
Αν δὲν εχουν πνευματικὸ περιεχόμενο, βγάζουν λάθος συμπεράσματα καὶ αδικούν τὸν αλλον. Αν λ.χ. δεί κάποιον αργὰ τὸ βράδυ εξω ενας ποὺ κάνει ελεημοσύνες τὴν νύχτα,( γιὰ νὰ μὴν τὸν βλέπουν), ποτὲ δὲν θὰ βάλει κακὸ λογισμό.
Αν τὸν δεί ομως κάποιος ποὺ ξενυχτάει στὴν αμαρτία, θὰ πεί: -Τὸ τέρας, ποιός ξέρει πού ξενυχτούσε-, γιατὶ τέτοιες εμπειρίες έχει.
Η, αν ακούγονται τὴν νύχτα απὸ τὸν επάνω οροφο ντοὺκ-ντούκ, ενας ποὺ εχει καλοὺς λογισμοὺς θὰ πεί: -Μετάνοιες κάνει, ενώ ενας ποὺ δὲν εχει καλοὺς λογισμοὺς θὰ πεί: -Ολη τὴν νύχτα χορεύει.
Αν ακούγεται μελωδία, ο ενας θὰ πεί: -Τί ωραίες ψαλμωδίες, ενώ ο αλλος θὰ πεί: -Τί τραγούδια είναι αυτά?
Θυμάστε πώς αντιμετώπισαν τὸν Χριστὸ οι δύο ληστὲς ποὺ είχαν σταυρωθεί μαζί Του? Καὶ οι δύο εβλεπαν τὸν Χριστὸ επάνω στὸν Σταυρό, τὴν γή νὰ σείεται κ.λπ.
Τί λογισμὸ ομως εβαλε ο ενας καὶ τί ο αλλος!
Ο ενας, ο εξ ευωνύμων, βλασφημούσε καὶ έλεγε: -Εἰ σὺ ει ο Χριστός, σώσον σεαυτὸν καὶ ημάς.
Ο αλλος, ο εκ δεξιών, ελεγε: -Ημείς μὲν αξια ών επράξαμεν απολαμβάνομεν· ούτος δὲ ουδὲν άτοπον έπραξε. Ο ένας σώθηκε, ο άλλος κολάσθηκε.΄

 Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου. ΛΟΓΟΙ