ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΑΡΕΝΕΣ.

Τά πρώτα χριστιανικά χρόνια,θυσίαζαν οί άνθρωποι τήν ζωή τους γιά Τόν Χριστό. Οταν σταμάτησαν οί διωγμοί καί οί εικονομαχίες, δέν χρειαζόταν νά θυσιάζονται οι χριστιανοί, γιατί ελεύθερα πλέον λάτρευαν Τόν Θεό καί ακόμα πιό ελεύθερα, μετά τήν τουρκοκρατία. Παρά ταύτα, γιά τούς χριστιανούς,σέ όποια εποχή κι άν ευρίσκονται, πάντα θά υπάρχουν οί αρένες. Οχι αρένες μέ λιοντάρια καί τίγρεις, αλλά αρένες στίς οποίες ριχνόμαστε όσοι λατρεύουμε Τόν Χριστό, θυσιάζοντας τά πάθη μας. Αλήθεια, δέν είναι μικρό πράγμα, πρός δόξαν Θεού καί σωτηριάν τής ψυχής μας, νά παλεύουμε μέ απαιτήσεις καί δικαιώματα, μέ εγωπάθειες καί εγωκεντρισμούς, μέ μίση καί πάθη, μέ χίλιους δύο εχθρούς, πού υπάρχουν μέσα μας καί γύρω μας!

Μαρίτσα Σαριντζιώτου-Σπύρου.