Κάποτε ο οσιος Νήφων, περπατούσε σ'έναν δρόμο. Λίγο πιό μπροστά περπατούσε ένας άλλος διαβάτης πού ήταν θεοφοβούμενος. Είδε τότε ο Νήφων έναν μαύρο δαίμονα νά πετάει γύρω από τόν άνθρωπο εκείνο καί νά τού σπέρνει ρυπαρούς λογισμούς. Αυτός όμως, είχε φωτισμένη διάκριση καί δέν δεχόταν ανεξέταστα τούς λογισμούς του. Γι αυτό συχνά στρεφόταν καί έφτυνε τόν διάβολο, βρίζοντάς τον. Ο Αγιος βλέποντας τόν πονηρό νά ενοχλεί τόν άνθρωπο, τού έρριξε μία οργισμένη ματιά λέγοντας:-Πάψε πιά, άγριε καί διεφθαρμένε, νά ρίχνεσαι στό πλάσμα Τού Θεού. - Τί όφελος έχεις εσύ άθλιε, άν χαθεί- ό μή γένοιτο-η ψυχή του? -Θά σού απαντήσω αμέσως, τού είπε ο διάβολος.Βέβαια όφελος δέν έχω κανένα, αλλά κι άν δέν θέλω, αναγκάζομαι νά πολεμώ.Βλέπεις έχουμε κι εμείς άρχοντες πάνω απ τό κεφάλι μας, πού μάς διατάζουν καί μάς ελέγχουν, μήπως αμελούμε νά πολεμάμε τό γένος τών χριστιανών. Κι αλλοίμονο σ'όποιον δαίμονα βρούν οί άρχοντές μας,ότι παραμελεί τόν πόλεμο.Τόν μαστιγώνουν καί τόν βασανίζουν φοβερά.- Ταλαίπωρε, τού είπε ο άγιος,δέν ξέρεις ότι σέ περιμένει τό πύρ, γιά τίς ελεεινές σου αμαρτίες? Γιατί δέν μαζεύεσαι σέ μία γωνιά νά κλάψεις γιά τό αναπόφευκτο πύρ πού σού έχει ετοιμασθεί ? Καταντροπιασμένος ο δαίνονας έγινε άφαντος. Τήν ώρα εκείνη περνούσε από τήν πλατεία ένας μοναχός μέ αγγελική μορφή. Εβλεπε ο όσιος νά βγαίνουν από τό στόμα του φλόγες καί ν' ανεβαίνουν πρός τόν ουρανό.Πίσω του ερχόταν, σάν πύρινος στύλος, ένας άγγελος πού μέ υψωμένη τήν ρομφαία, τού φρουρούσε τήν ψυχή καί τό σώμα.Πότε -πότε ο άγγελος γύριζε πίσω κι έδιωχνε τούς δαίμονες απειλώντας τους άγρια, πού επιβουλεύονταν τόν όσιο εκείνο μοναχό. - Πράγματι -θαυμαστός Ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού- μονολόγησε ο Νήφων,βλέποντας τό παράδοξο θέαμα. Ο Κύριος δίνει θάρρος καί δύναμη στούς δούλους Του καί είναι ο ίδιος -κραταίωμα τού λαού αυτού-. ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ !!!
Ενας Ασκητής Επίσκοπος. Αγιος Νήφων. Επίσκοπος Κωνσταντιανής.Ι.Μ.Παρακλήτου.
0 Σχόλια