Γιὰ νὰ νιώσουμε τὴν Θεία Κοινωνία, πρέπει νὰ υπάρχουν προϋποθέσεις. Η καλύτερη προϋπόθεση είναι η ταπεινὴ προσπάθεια νὰ κόψουμε τὰ πάθη μας, γιὰ νὰ μείνει στὴν καρδιά μας Ο Χριστός. Αλλιώς Ο Χριστὸς ερχεται μὲ τὴν Θεία Κοινωνία μέσα μας, αλλὰ φεύγει αμέσως καὶ δὲν αἰσθανόμαστε τίποτε. Οταν παραμένει Ο Χριστός, γίνεται μία αλλοίωση στὸν ανθρωπο. Υπάρχουν ανθρωποι ποὺ νιώθουν μέσα τους τὸν Χριστὸ απὸ τὴν μία Θεία Κοινωνία μέχρι τὴν αλλη χωρὶς διακοπή.
– Γέροντα, πολλὲς φορές, ὅταν ο ιερέας λέει: -Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ αγάπης προσέλθετε, νιώθω οτι δὲν ειμαι ετοιμη νὰ κοινωνήσω.
– Στὰ νοσοκομεῖα, μιὰ ορισμένη ώρα, περνούν οι γιατροί, καὶ οι νοσοκόμοι φωνάζουν: -Νοσηλεία. Τότε ολοι οἱ επισκέπτες βγαίνουν απὸ τοὺς θαλάμους καὶ οι αρρωστοι πηγαίνουν στὰ κρεββάτια τους καὶ περιμένουν τὸν γιατρό, γιὰ νὰ τὸν ενημερώσουν γιὰ τὴν κατάστασή τους καὶ νὰ τοὺς δώσει τὴν ανάλογη θεραπεία. Ετσι κι εσύ, οταν ο ιερέας λέει: -Μετὰ φόβου Θεού, νὰ σκέφτεσαι ότι γίνεται νοσηλεία καὶ νὰ προσέρχεσαι στὴν Θεία Κοινωνία μὲ συναίσθηση τής αμαρτωλότητός σου, ζητώντας ταπεινὰ τὸ έλεος Τού Θεού.
Ακολουθία πρὸ τής Θείας Κοινωνίας. Συνήθως διαβάζεται στὸν ναὸ κατὰ τὸν Ορθρο.
Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου
Περί Προσευχής.
0 Σχόλια