Τελευταία,εδώ σ'ένα γειτονικό χωριό, ένα αντιαεροπορικό βλήμα,κτύπησε ένα μικρό παιδί.Τό πήγαν μισοπεθαμένο στό νοσοκομείο.Η μητέρα, πού ήταν τό μοναδικό της παιδί,ξεφώνιζε δυνατά καί σωριάστηκε μπροστά στό κρεββάτι του.Τότε αυτός ο δεκάχρονος μικρός τής είπε:-Γιατί κλαίς μητέρα; αφού πηγαίνω στόν ουρανό !!! εσύ μόνη σου δέν μού τό'πες; Βλέπετε έτσι θά'πρεπε νά πιστεύει κανείς ! Δέν τό κατορθώνω εγώ πάντα. Καί τότε λέω τήν προσευχή, πού αποτελεί γιά μένα, απ'όλη τήν Βίβλο, τίς πιό ανθρώπινες λέξεις:- Πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τήν απιστία.
Πίσω μας στέκει Ο Θεός.
Hans Killian.
0 Σχόλια