Ἡ ἀνάμνηση τῶν ἁμαρτιῶν κάνει κακό.Ζητήσατε συγγνώμη; Τελείωσε !
Ὁ Θεὸς ὅλα τὰ συγχωρεῖ μὲ τὴν ἐξομολόγηση.
Δὲν πρέπει νὰ γυρίζομε πίσω καὶ νὰ κλεινόμαστε στὴν ἀπελπισία.
Νὰ εἴμαστε δοῦλοι ταπεινοὶ μπροστὰ στὸν Θεό.
Νὰ αἰσθανόμαστε χαρὰ καὶ εὐγνωμοσύνη γιὰ τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας.
Δὲν εἶναι ὑγιὲς νὰ λυπᾶται κανεὶς ὑπερβολικὰ γιὰ τὶς ἁμαρτίες του καὶ νὰ ἐπαναστατεῖ ἐναντίον τοῦ κακοῦ ἑαυτοῦ του φθάνοντας μέχρι τὴν ἀπελπισία.
Ἡ ἀπελπισία καὶ ἡ ἀπογοήτευση εἶναι τὸ χειρότερο πράγμα.
Εἶναι παγίδα τοῦ σατανᾶ, γιὰ νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ χάσει τὴν προθυμία του στὰ πνευματικὰ καὶ νὰ τὸν φέρει σὲ ἀπελπισία, σὲ ἀδράνεια καὶ ἀκηδία.
Ὁ ἄνθρωπος τότε δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτα· ἀχρηστεύεται. Λέει: «Εἶμαι ἁμαρτωλός, ἄθλιος, εἶμαι τοῦτο, εἶμαι ἐκεῖνο, δὲν ἔκανα τοῦτο δὲν ἔκανα κεῖνο....Ἔπρεπε τότε, δὲν ἔκανα τότε, τώρα τίποτα... Πᾶνε τὰ χρόνια μου χαμένα, δὲν εἶμαι ἄξιος».
Τοῦ δημιουργεῖται ἕνα αἴσθημα κατωτερότος, ἕνας ἄκαρπος αὐτοεξευτελισμός, ὅλα γι’ αὐτόνε εἶναι ρημάδια. Ξέρετε τὶ βαρὺ πράγμα εἶναι αὐτο;
Εἶναι ψευτοταπείνωση.
Ὅλα αὐτὰ εἶναι σημάδια ἀπελπισμένου ἀνθρώπου, πού τὸν ἔχει κυριεύσει ὁ σατανᾶς.
Ὁ ἄνθρωπος φθάνει στὸ σημεῖο νὰ μὴ θέλει οὔτε νὰ μεταλάβει, νομίζει ὅτι εἶναι ἀνάξιος γιὰ τὰ πάντα.
Προσπαθεῖ νὰ ἐξουθενώσει τὴ δράση του, τὸν ἑαυτὸ του, γίνεται ἄχρηστος.
Αὐτὴ εἶναι παγίδα ποὺ στήνει ὁ σατανᾶς, γιὰ νὰ χάσει ὁ ἄνθρωπος τὴν ἐλπίδα του στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.
Αὐτὰ εἶναι φοβερά, ἀντίθετα πρὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.
Κι ἐγὼ σκέπτομαι ὅτι ἁμαρτάνω. Δὲν βαδίζω καλά. Ὅ,τι ὅμως μὲ στενοχωρεῖ, τὸ κάνω προσευχή, δὲν τὸ κλείνω μέσα μου, πάω στὸν πνευματικό, τὸ ἐξομολογοῦμαι, τέλειωσε!!! Νὰ μὴ γυρίζομε πίσω καὶ νὰ λέμε τί δὲν κάναμε. Σημασία ἔχει τὶ θὰ κάνομε τώρα, ἀπʹ αὐτὴ τὴ στιγμή κι ἔπειτα.
Ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος:(Τὰ μὲν ὀπίσω ἐπιλανθανόμενος , τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος)Φιλ.3,14.[...] Ἄν ἀγαπήσομε τὸν Χριστὸ, ὅλα εἶναι εὔκολα.
Στὸν Χριστὸ ὑπάρχουν ὅλα.[...]Ἡ χάρις τοῦ Χριστοῦ ἀλλάζει τὸν ἄνθρωπο , τὸν μεταμορφώνει ψυχικὰ καὶ σωματικά.
Ἁγίου Πορφυρίου.
.){kind=link}
0 Σχόλια