ΕΝΑΣ ΕΞΥΠΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΝΗΣΤΕΥΟΥΝ. (Δ.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ).

 

Θα σας πω μια εξυπνάδα που συνήντησα έξω, στο εξωτερικό, που ήμουνα αυτές τις μέρες.

Φιλοξενήθηκα στο σπίτι ένός ιερέως. Ιερεύς καλοβαλμένος και η πρεσβυτέρα καλοβαλμένη. Νεαρότατοι. 30 ο ένας, 25 ο άλλος, με 3 παιδιά. Τετάρτη και Παρασκευή, αλάδιαγο. Στην Αμερική, στο Μπόστον. Στη Βοστόνη σας μιλώ τώρα, που υπάρχουν όλα τ' αγαθά του κόσμου!

«Δεν το τρώει», μου λέει, «ο Θανάσης [5-6 χρονών] όταν έχουμε αλάδιαγο. Το απόφεύγει, και ζητάει μόνο φρουτόζουμο».

Διότι, η πορτοκαλάδα εκεί δεν λείπει όλον τον χρόνο. Το μήλο δεν λείπει όλον τον χρόνο. Δηλαδή, ζωμός. Το σταφύλι, στη φυσική του όψη, δεν λείπει όλον τον χρόνο. Μέσα στο τραπέζι θα πιούν απαραιτήτως τη μέρα 4-5 ποτήρια από αυτά τα φρούτα. Λοιπόν, αυτός ζητάει τέτοιο.

«Τι του έκανα, όμως;», λέει. «Αυτουνού του βάζω λίγο λαδάκι κρυφά, ώστε να νοστιμίζει. Σκοπός μου βέβαια δεν είναι να το νηστέψω απόλυτα. Σκοπός μου είναι να τον μάθω να νηστεύει, διότι θα ξεχωρίζει τις μέρες και θα βλέπει ότι είναι νόστιμα και τα φαγητά της Τετάρτης και της Παρασκευής, και έτσι ως ότου να μεγαλώσει, να τον συνηθίσουμε και αυτόν. Τι να κάνουμε, κύριε Παναγόπουλε; Όλα πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε.»

Ακούτε σοφία; Μία κοπελίτσα 25 ετών. Ούτε καν ξέρει τα ελληνικά. Έχει μεγαλώσει στην Αμερική.

Το τέχνασμα αυτό! Δηλαδή, δεν αποσκοπεί μήπως φάει λάδι το παιδί και μαγαριστεί, αλλά θέλει να το μάθει να νηστεύει. Θέλει να το μάθει ότι και τα φαγητά, που έχει η νηστεία και αυτά είναι από τον Θεό.

Να βρεί έναν τρόπο να διακρίνονται οι ημέρες της Τετάρτης, της Παρασκευής και της νηστείας. Ας είναι λαδερό. Αυτό να μπαίνει σε μια μέρα ώστε να γίνεται η διάκρισις, ώστε να υπάρχει το αίσθημα ότι κάτι είναι σήμερα. Η Τετάρτη είναι μια μέρα όπου πουλήθηκε ο Θεός μου, και η Παρασκευή είναι μια μέρα που σταυρώθηκε ο Θεός μου για μένα.

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †