Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ.

- Στην μέλλουσα Κρίση θά αποκαλυφθεί σέ μιά στιγμή ή κατάσταση του κάθε ανθρώπου καί μόνος του καθέ­νας θά τραβήξει γιά 'κει πού είναι. Καθένας θά βλέπει σάν σέ τηλεόραση τά δικά του χάλια καί τήν πνευμα­τική κατάσταση του άλλου, θά καθρεφτίζει τον εαυτό του στον άλλον καί θά σκύβει το κεφάλι καί θά πηγαίνει στην θέση του. Δέν θά μπορή λ.χ. νά πεί μιά νύφη πού καθόταν μπροστά στην πεθερά της σταυροπόδι καί ή πεθερά της μέ σπασμένο πόδι φρόντιζε το εγγονάκι: -Γιατί, Χριστέ μου, βάζεις τήν πεθερά μου στον Πα­ράδεισο κι εμένα δέν μέ βάζεις;. Επειδή θά έρχεται μπροστά της εκείνη ή σκηνή, θά θυμάται τήν πεθερά της πού στεκόταν όρθια μέ σπασμένο πόδι καί φρό­ντιζε το εγγονάκι της καί δέν θά έχει μούτρα νά πάει στον Παράδεισο, άλλα ούτε καί Θά χωράει στον Παρά­δεισο Έτσι μου λέει ό λο­γισμός ότι θά γίνει ή Κρίση. Δέν θά πει δηλαδή ό Χριστός: -Ελα εδώ εσύ, τί έκανες; ή -Εσύ θά πάς στην κόλαση, εσύ στον Παράδεισο, άλλα ό καθένας θά συγκρίνει τον εαυτό του μέ τον άλλον καί θά τραβήξει γιά έκει πού θά είναι.
- Γέροντα, έφερα γλυκά νά κεράσετε.
- Δές πώς χαίρονται! Στην άλλη ζωή θά λέμε: -Μέ τί χαζά χαιρόμασταν! Τί μας συγκινούσαν τότε!. Ένώ τώρα σκιρτάει ή καρδιά γι' αυτά.
- Γέροντα, πώς θά το καταλάβουμε αυτό από τώρα;
- "Αμα το καταλάβετε αυτό από τώρα, δέν θά το πείτε μεθαύριο στην άλλη ζωή. Πάντως, όσοι βρίσκονται εκεί επάνω, καλά περνούν. Ξέρεις τί εργόχειρο κά­νουν έκει στον Ουρανό; Συνέχεια δοξολογούν τον Θεό.
- Γέροντα, γιατί το σώμα του νεκρού λέγεται -λεί­ψανο-;
- Γιατί είναι ό,τι μένει εδώ στην γη από τον άνθρωπο μετά τον θάνατο. Ό κυρίως άνθρωπος, πού είναι ή ψυχή, φεύγει στον Ουρανό. Στην μέλλουσα Κρίση θα αναστήσει ό Θεός και το σώμα, για νά κριθεί με αυτό ό άνθρω­πος, γιατί με αυτό έζησε καί αμάρτησε. Στην άλλη ζωή όλοι θα έχουν το ίδιο σώμα - πνευματικό σώμα -, το ίδιο ανάστημα, καί οι κοντοί καί οι ψηλοί, την ίδια ηλικία, καί οι νέοι καί οι γέροι καί τα μωρά, αφού η ψυχή είναι ίδια. Θα υπάρχει δηλαδή μια αγγελική ηλικία.
- Γέροντα, στην άλλη ζωή όσοι θά είναι στην Κόλα­ση θά βλέπουν αυτούς πού θά είναι στον Παράδεισο;
- Κοίταξε, όπως αυτοί πού είναι τήν νύχτα έξω στο σκοτάδι βλέπουν όσους είναι μέσα σε ενα δωμάτιο φω­τισμένο, έτσι καί όσοι θά βρίσκονται στην κόλαση θά βλέπουν όσους θά είναι στον Παράδεισο. Καί αυτό θά είναι μεγαλύτερη κόλαση. "Οπως πάλι όσοι τήν νύχτα είναι στο φώς, δεν βλέπουν αυτούς πού είναι έξω στο σκοτάδι, έτσι καί αυτοί πού θά βρίσκονται στον Πα­ράδεισο δεν θά βλέπουν αυτούς πού θά είναι στην κόλα­ση. Γιατί, άν έβλεπαν τους κολασμένους, θά πονούσαν, θά θλίβονταν γιά τήν ταλαιπωρία τους, καί δεν θά απο­λάμβαναν τον Παράδεισο, άλλα εκεί -ουκ εστί πό­νος...- Καί όχι μόνο δεν θά τους βλέπουν, αλλά ούτε θά θυμούνται άν είχαν αδελφό ή πατέρα ή μητέρα, άν δέν είναι καί εκείνοι στον Παράδεισο. -Έν εκείνη τη ημέρα απολούνται πάντες οί διαλογισμοί αυτού- λέει ό Ψαλ­μωδός. Γιατί, άμα τους θυμούνται, πώς θά είναι Παρά­δεισος; Αυτοί μάλιστα πού θά είναι στον Παράδεισο, θά νομίζουν Οτι δέν θά υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, ούτε θα θυμούνται τις αμαρτίες πού είχαν κάνει. Γιατί, άν θυμούνται τις αμαρτίες τους, δέν θά αντέχουν από φιλότιμο στην σκέψη ότι λύπησαν τον Θεό.
Ή ποσότητα πάλι της χαράς του καθενός στον Πα­ράδεισο θά είναι διαφορετική. "Αλλος θά έχει μιά δαχτυλήθρα χαρά, άλλος ενα ποτήρι, άλλος μιά ολόκλη­ρη δεξαμενή. ΄Ολοι όμως θά αισθάνονται πλήρεις καί κανένας δέν θά ξέρει τό μέγεθος της χαράς, της αγαλλιάσεως, του άλλου. Τά κανόνισε έτσι ό Καλός θεός, γιατί, άν γνώριζε ό ένας ότι ό άλλος έχει περισσότερη χαρά, δέν θά ήταν τότε Παράδεισος, επειδή θά υπήρχε τό -γιατί εκείνος νά έχει περισσότερη χαρά καί εγώ λιγότερη;. Δηλαδή καθένας θά βλέπει στον Παράδεισο τήν δόξα Του Θεού ανάλογα με τήν καθαρότητα τών οφθαλμών της ψυχής του. Ή ορατότητα όμως δέν θά καθορισθεί από τον Θεό, άλλα θά εξαρτηθεί άπό τήν δική του καθαρότητα.
- Γέροντα, μερικοί δέν πιστεύουν ότι υπάρχει κό­λαση καί Παράδεισος.
- Δέν πιστεύουν ότι υπάρχει κόλαση καί Παράδεισος; Πώς είναι δυνατόν οί νεκροί νά μείνουν στην ανυ­παρξία, αφού είναι ψυχές; Ό Θεός είναι αθάνατος καί ό άνθρωπος είναι κατά χάριν αθάνατος. Επομένως αθάνατος θά είναι καί στην κόλαση. "Υστερα τον Πα­ράδεισο καί τήν κόλαση τα ζεί ή ψυχή μας σε έναν βαθ­μό καί από αυτήν τήν ζωή, ανάλογα με τήν κατάσταση στην οποία βρίσκεται. "Οταν κάποιος έχει τύψεις συνει­δήσεως καί νιώθει φόβο, ταραχή, άγχος, απελπισία, ή είναι κυριευμένος από μίσος, από φθόνο κ.λπ., τότε ζεί τήν κό­λαση. Ένώ, όταν μέσα του υπάρχει αγάπη, χαρά, ειρήνη, πραότητα, καλωσύνη κ.λπ., τότε ζεί τον Παράδεισο. "Ολη ή βάση είναι ή ψυχή, γιατί αυτή είναι πού αισθάνεται καί τήν χαρά καί τον πόνο. Νά, πήγαινε σε έναν πεθαμένο καί πές του τά πιο ευχάριστα πράγματα, λ.χ. -ήρθε ό αδελφός σου από την Αμερική- κ.λπ., δεν θα καταλάβει τίποτε. Αν του σπάσεις τα χέρια, τα πόδια, πάλι δεν θα καταλάβει. Επομένως ή ψυχή είναι πού αισθάνεται. Αυτά όλα δεν τους προβληματίζουν; Ή, ας υποθέσου­με, βλέπεις ένα ωραίο, ένα ευχάριστο όνειρο, χαίρεσαι, χτυπάει γλυκά ή καρδιά σου καί δεν θέλεις να τελειώ­σει. Ξυπνάς και στενοχωριέσαι, γιατί ξύπνησες. Ή βλέ­πεις ένα άσχημο όνειρο, ότι έπεσες λ.χ. καί έσπασες τά πόδια σου, καί υποφέρεις, κλαις. Άπό τήν αγωνία σου ξυπνάς με δάκρυα στά μάτια, βλέπεις ότι δέν έπαθες τίποτε, και λές: -Ευτυχώς όνειρο ήταν!. Δηλαδή συμ­μετέχει ή ψυχή. Άπό ενα άσχημο όνειρο υποφέρει κα­νείς περισσότερο από ό,τι στην πραγματικότητα, όπως καί ό άρρωστος υποφέρει πιό πολύ τήν νύχτα άπ' ό,τι τήν ήμερα. Έτσι καί όταν πεθάνει ό άνθρωπος, αν πάει στην κόλαση, θά είναι πιο οδυνηρό. Σκεφθήτε νά ζεί κα­νείς ένα αιώνιο εφιαλτικό όνειρο καί νά βασανίζεται αιώνια! Έδώ δέν μπορείς νά αντέξεις γιά λίγα λεπτά ενα άσχημο όνειρο, άντε τώρα αιώνια - Θεός φυλάξοι - νά είσαι μέσα στην θλίψη. Γι’ αυτό καλύτερα νά μην πάμε στην κόλαση. Έσεις τί λέτε;
- Τόσον καιρό, Γέροντα, κάνουμε αγώνα νά μήν πάμε στην κόλαση· λέτε, εκεί νά καταλήξουμε;
- "Αν δέν έχουμε μυαλό, εκεί θά πάμε. Έγώ εύχομαι ή όλοι στον Παράδεισο ή κανένας στην κόλαση... Καλά δέν λέω; Είναι πολύ βαρύ, μετά από όσα έκανε ό Θεός γιά μας τους ανθρώπους, νά πάμε στην κόλαση καί νά Τον λυπή­σουμε. Ό Θεός νά φυλάξει, όχι μόνον άνθρωπος, άλλα ούτε πουλί νά μήν πάει στην κόλαση. Ό Καλός Θεός άς μας δώσει καλή μετάνοια, γιά νά μας βρει ό θάνατος σε καλή πνευματική κατάσταση καί νά αποκατασταθούμε στην Ουράνια Βασιλεία Του. Αμήν

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ Αγίου Παϊσίου εκδ.Ι.Μ.Σουρωτής.