ΟΠΟΙΟΣ ΣΠΕΡΝΕΙ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΘΕΪΚΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΕΥΛΟΓΙΑ.( ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ).

 

Ό αχάριστος είναι πάντα λυπημένος
- Γέροντα, γιατί πολλοί άνθρωποι, ενώ τά έχουν όλα, νιώθουν άγχος καί στενοχώρια;
- "Οταν βλέπετε έναν άνθρωπο νά έχει μεγάλο άγχος,στενοχώρια καί λύπη, ενώ τίποτε δέν του λείπει, νά ξέ­ρετε ότι του λείπει ό θεός.
"Οποιος τά έχει όλα, καί υλικά αγαθά καί υγεία, καί, αντί νά εύγνωμονεί τον θεό, έχει παράλογες απαιτή­σεις καί γκρινιάζει, είναι γιά τήν κόλαση με τά παπού­τσια. Ό άνθρωπος, όταν έχει ευγνωμοσύνη, μέ όλα είναι ευχαριστημένος. Σκέφτεται τί του δίνει Ο Θεός κάθε μέρα καί χαίρεται τά πάντα. Οταν όμως είναι αχά­ριστος, με τίποτε δέν είναι ευχαριστημένος· γκρινιάζει καί βασανίζεται μέ όλα. "Αν, άς πούμε, δέν εκτιμάει τήν λιακάδα καί γκρινιάζει, έρχεται ό Βοριάς καί τον παγώνει... Δεν θέλει τήν λιακάδα· θέλει το τουρτούρισμα πού προκαλεί ό Βοριάς.
-Γέροντα, τί θέλετε νά πείτε μ' αυτό;
-Θέλω νά πώ ότι, αν δέν αναγνωρίζουμε τις ευλογίες πού μας δίνει ό Θεός καί γκρινιάζουμε, έρχονται οι δο­κιμασίες καί μαζευόμαστε κουβάρι. "Οχι, αλήθεια σας λέω, όποιος έχει αυτό το τυπικό, τήν συνήθεια της γκρί­νιας, νά ξέρει ότι θά του έρθει σκαμπιλάκι από τον Θεό, γιά νά ξοφλήσει τουλάχιστον λίγο σ' αυτήν τήν ζωή. Και αν δεν του έρθει σκαμπιλάκι, αυτό θα είναι χειρό­τερο, γιατί τότε θα τα πληρώσει όλα μια και καλή στην άλλη ζωή.
-Δηλαδή, Γέροντα, ή γκρίνια μπορεί νά είναι συ­νήθεια;
-Γίνεται συνήθεια, γιατί ή γκρίνια φέρνει γκρίνια και ή κακομοιριά φέρνει κακομοιριά. "Οποιος σπέρνει κα­κομοιριά, θερίζει κακομοιριά και αποθηκεύει άγχος. Ένώ, όποιος σπέρνει δοξολογία, δέχεται τήν θεϊκή χαρά και τήν αιώνια ευλογία. Ό γκρινιάρης, όσες ευλο­γίες κι αν του δώσει Ο Θεός, δεν τις αναγνωρίζει. Γι' αυτό απομακρύνεται ή χάρις Του Θεού και τον πλη­σιάζει ό πειρασμός· τον κυνηγάει συνέχεια ό πειρασμός και του φέρνει όλο αναποδιές, ενώ τον ευγνώμονα τον κυνηγάει ό Θεός με τις ευλογίες Του.
Ή αχαριστία είναι μεγάλη αμαρτία, τήν οποία έλεγξε ό Χριστός. -Ουχί οι δέκα έκαθαρίσθησαν; οί δέ εννέα που; είπε στον λεπρό πού επέστρεψε νά Τον ευχα­ρίστησει. Ό Χριστός ζήτησε τήν ευγνωμοσύνη από τους δέκα λεπρούς όχι γιά τον εαυτό Του άλλα γιά τους ίδιους, γιατί ή ευγνωμοσύνη εκείνους θά ωφελούσε.