ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΑΝ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ. ..( ΠΕΤΚΑΝΑ. ΟΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Η ΕΠΙΒΑΤΙΝΗ ).

Πιστεύαμε στόν Θεό, όλοι στό σπίτι μου. Τακτικά προσευχόμασταν στόν Κύριο καί σέ όλους τούς Αγίους. Τίς καθημερινές από τό ξημέρωμα, γιά νά μήν πάει μάταια η ημέρα μας, ενώ τίς Κυριακές καί τίς γιορτές, πηγαίναμε στήν εκκλησία. Νηστεύαμε καί άλλες μέρες εκτός νηστείας, όχι τόσο μέ τήν θέλησή μας, αλλά εξ αιτίας τής φτώχειας μας καί τής στέρησης σέ όλα. Αυτό δέν τό λογαριάζω σάν άσκηση γιά μένα. Ασκητές ήσαν οί καλόγεροί μας. Ιδιαίτερα εκείνος πού αποκαλούσαν στυλίτη, αφού ήταν πάνω σέ στύλο. Στύλος είναι η κολόνα πού η κορυφή της μοιάζει σάν κάποιο σεντούκι, χωρίς καπάκι. Ο ομολογητής πού ζεί σέ αυτό τό σεντούκι είναι ό στυλίτης. Μέρες καί νύχτες περνά μέ προσευχή καί νηστεία, αφημένος σέ κάθε δυσκολία. Ο πρώτος πού έκανε τέτοια άσκηση ήταν ο Αγιος Συμεών, ο στυλίτης. Πέρασε 40 χρόνια επάνω στόν στύλο, ανώ ο Αγιος Αλύπιος 60. Κι από τόν στύλο. έκαναν πολλά θαύματα γιά τόν λαό. Αυτός ο δικός μας στυλίτης είχε τό όνομα τού πρώτου στυλίτη Συμεών καί μετά από μερικά χρόνια άσκησης, είδα μπροστά στά μάτια μου, νά κάνει θαύματα.. Κάποτε γιά μερικές εβδομάδες, ο υποτακτικός από τήν μονή του, έφερνε σέ ένα καλαθάκι δεμένο στό σχοινί, λίγο φαγητό καί νερό. Πότε έτρωγε καί έπινε, δέν ξέρω. Ολοι τόν έβλεπαν, μόνο νά προσεύχεται. Η νά μιλά γιά τήν ανέκφραστη ευλογία Τού Θεού. Καί έκλαιγε !!!

 Πετκάνα. Οσία Παρασκευή η Επιβατινή. Λιλιάνα Χαμπιάνοβιτς- Τζούροβιτς.